Chris , Betty

Hallo,
Via internet hebben we Alexia Kliniek gevonden.
Omdat mijn man veel angst had .
Maar door de goede begeleiding van het Team ,zijn we buitengewoon tevreden .
Ze verdiende een extraatje , en hebben ze lekkere Belgische bonbons meegenomen .
Grt, Chris Allers

14 augustus was ik weer eens aan de beurt. mijn ondertanden moesten er allemaal uit .
maarja dat laat ik natuurlijk niet zomaar ff doen. ben wel stoer , maar uit mijn vroeger jeugd ben ik en blijf ik bang voor de tandarts. je kan niks doen alsje in die stoel ligt. JA zweten zweten en nog eens zweten. gelukkig kan ik bij jullie wel zeggen hoe ik het wil.... graag de prik in mijn linker hand voor de narcose en daarna maakt het mij niet uit wat er gaat gebeuren als het maar mooier word dan het nu is. toen ik wakker werd uit de narcose had ik mijn onder gebit al in ..geen centje pijn ...maar de volgende dag oei-joe-joe me smoelwerk gaat nu aardig zeer doen.. dus maar weer ff een paracethamol genomen...moet dus wel ff wennen maar ken al weer aardig kletsen, ook al gaat het eten nu nog wat minder(goeie manier om aftevallen) ..ik noem geen namen want dan vergeet ik er waarschijnlijk weer 1 dus aan iedereen van de kliniek bedankt voor de goede zorgen ,oja me vader vond jullie koffie machine SUPER.

A= Alexia-kliniek
B= niet meer BANG zijn voor de tandarts
C= COMPUTEREN in de wachtkamer.
D= DROMEN van een stralende lach die jullie mij konden geven
E=ENGE witte jassen, gelukkig hebben jullie die niet aan
F= rontgenFOTO maken ..en ja wel ook bij de receptie
G= ze zachte G die zo lekker klinkt achter de receptie (HIHI)
H= HUISELIJK SFEER ..... ik bedoel eigenlijk de wachtkamer
I= INFUSE voor de narcose
J=JUIGEN dat ik nu weer normaal durf te lachuh
K= KUNSTGEBIT in voordat je wakker word.
L= stralende LACH die iedereen van jullie krijgen.
M= MOOIE tanden.
N= NARCOSE behandeling iedereen aanteraden die bang is voor de tandarts.
O= OPNAME dag en smiddags weer naar huis met een stralende lach
P= PATIENT is geen nummer maar word bij naam genoemd...erg knap van de dames achter de receptie
Q= tha daar weet ik niks van te maken
R= is de REKENING die best wel meevalt
S=STRALEND GEBIT die jullie iederen gunnen
T=super TANDARTSTEN
U= UITSLAPEN na de narcose behandeling
V= VERDOVING als je die wil.
W=WACHTKAMER is kindvriendelijk, vrolijk, gezellig, rustgevend,
X=eigenlijk stelt het NIX voor...kijk is wat vaker in de spiegel van de tandarts dan van de kapper
Y=IJSPACKS voor na de behandeling...
Z= ZWAAIEN dat de asistent doet als je in de auto zit

Vijftien jaar geleden was ik voor het laatst naar de tandarts geweest. Met de jaren werd mijn gebit slechter en mijn angst groter. Kiespijn? Ach, dat ging wel weer weg en no way dat ik naar een tandarts zou gaan.

Ongetwijfeld een bekend verhaal?

Mijn man heeft me uiteindelijk zo ver gekregen om naar de Amaliakliniek te gaan. Hij heeft de voorbereidende gesprekken gevoerd zodat ik daar niet mee geconfonteerd hoefde te worden en aan het idee kon wennen dat ik naar een tandarts zou gaan.

De afspraak gemaakt. Afgelopen week was het zover.

Slapeloze nachten, naar Kerkrade, één brok zenuwen.

Netjes op tijd gemeld bij de receptie, goede ontvangst en daarna mochten we buiten wachten totdat ik aan de beurt was. Niet tussen al die andere mensen in de wachtkamer.

Toen het eenmaal zover was liep het hele proces bijzonder gesmeerd. Ik had niet eens tijd om mijn angst naar boven te laten komen maar werd soepeltjes richting behandelkamer begeleid. Eenmaal in de stoel, zonder al te veel om me heen te kijken, werd ik onder narcose gebracht.

Mijn gebit is nu weer ?schoon? zonder dat ik er iets van heb hoeven te merken.

Ik denk dat het onder narcose ondergaan van een tandartsbehandeling voor mij geen structurele oplossing biedt, want dat wil ik gewoon niet. De angst overwinnen voor een routine-controle is de volgende berg. Maar de grootste berg ligt nu achter me en ik kan het iedereen aanraden die de eerste berg nog over moet.

ik heb gisteren een behandeling onder narcose ondergaan bij jullie en er zijn maar liefst 3 kiezen 1 verstandskies getrokken en wat gevuld en ik heb een uitgebreide gebitsreiniging gekregen.
ik wil jullie bij deze allemaal ontzettend bedanken.
ik voelde me meteen op mijn gemak al bij de intake.
en ik heb gisteren helemaal niets gemerkt van wat er allemaal is gebeurd dus ik kom in het vervolg weer terug.
ik ben ontzettend opgelucht dat de kiezen er uit zijn,want ik had er erg veel last van.
en het mooiste van alles is dat mijn gezicht wel gezwollen is en ik bij het slikken wat pijn in mijn keel heb,maar dat wist ik van te voren al,maar pijn heb ik gewoon helemaal niet.
ook zijn mijn tanden weer mooi schoon dus ik kan maar één ding zeggen... sjapo.
eindelijk een oplossing gevonden waar ik niet meer van in paniek raak.
en ik kan het zeker alle mensen die bang zijn voor de tandarts zeker aanraden.
nogmaals bedankt en tot volgend jaar.

Ik heb net zoals jij wel duizenden keren de reactie's gelezen op deze site en dat gaf mij enorm veel steun en kracht!
Dus ik hoop dat ik nu jou kan overtuigen om deze grote stap in je leven uiteindelijk te nemen.
Hier mijn verhaal.

Mijn angst voor de tandarts is ontstaan toen ik op mn voortanden was gevallen en er een voortand was gebroken.
Ik moest een wortelkanaalbehandeling.....hmmm oke dacht ik,had geen weet van wat me stond te gebeuren dus ik vond het allemaal
helemaal prima.
De tandarts verdoofde me, alleen ging dat niet helemaal goed..hij raakte een zenuw en ik was op slag mijn gezichtsvermogen aan 1 kant kwijt.
Ik kon dus niks meer zien..paniek want de tandarts wist ook niet wat hem overkwam.
Na 1 uur trok mijn zicht weer langzaam aan terug maar je begrijpt dat de schrik er helemaal in zat...toch heb ik de behandeling laten doorgaan want ik had pijn.
Weer verdoven dat ging nu goed alleen omdat er dus een ontsteking zat vloog ik tegen het plafond van de pijn toen hij de wortelkanaal-
behandeling uitvoerde.
Ik wist het nu zeker....ik ga nooit meer naar die vent toe!!
Ik heb verschrikkelijke pijn gehad omdat ik eigenlijk nog een keer had moeten terug komen voor de behandeling maar ben niet gegaan,gevolg een mega ontsteking mn neus en lip waren nauwlijks nog zichtbaar maar echt dat ik niet naar de tandarts ging.
Antibiotica via de huisarts gekregen en zo zong ik het steeds uit als de ontsteking weer opspeelde want dat gebeurde zeker wel 3 keer
per jaar.
De rest van mijn gebit ging er natuurlijk ook niet op vooruit en zo ontwikkelde ik een panische angst voor de tandarts.
Altijd met mn tong voelen aan mn tanden en kiezen of er niet wat gebroken was,altijd standaard anibiotica mee op vakantie omdat ik bang was dat ik weer een ontsteking zou krijgen.
Totdat ik niet meer normaal kon lachen...mijn voortanden waren helemaal aangetast en er zat een gat tussen beide tanden,ik was 24 jaar maar mn tanden zagen er echt niet uit.
Als angsthaas weet je zelf denk ik wel wat voor impact dat op je leven heeft,dus lachen met hand voor mn mond en denken dat als je praat iedereen naar je lelijke tanden zit te kijken maar nog was het niet genoeg om naar de tandarts te gaan.
Ik had iets bedacht...deed er steeds een stukje bounty tussen want dan zag je dat zwarte gat niet zo en leek het nog ergens op..maar je raad het al...bounty dat is natuurlijk niet goed voor je tanden dus het rotte lekker verder weg.
Ik werd zwanger en de 1 na de andere kies brak af...door medicijnen die ik moest slikken tegen zwangerschapsvergiftiging werden mn tanden helemaal rot en brak zomaar na mn zwangerschap een hoektand voor de helft af.
Shit shit shit want nu moest ik wel naar de tandarts,kon zo echt niet door lopen...ik ben toen naar een tandarts geweest en die heeft mijn tanden getrokken en kreeg ik een plaatje met een paar tanden erop.
Ik was blij maar dacht meteen na de behandeling ook nu ga ik nooit meer terug...terwijl er een hoop andere dingen waren die moesten gebeuren volgens deze tandarts.
Tja dat wist ik zelf ook wel maar door de extreme angst ging ik maar niet terug.
Heb dit 4 jaar volgehouden tot het moment aan brak (vorige maand) dat ik het zo zat was dat ik altijd maar met mn tanden bezig was.
Angst dat er wat zou afbreken wat ook gebeurde natuurlijk en dan jezelf maar voor de gek houden en denken ach het valt wel mee,altijd maar met mn tong voelen of er niets was afgebroken.
Ik had inmiddels een aantal kiezen waar een stuk vanaf was en de tanden waar mn plaatje aan vast zat die waren aan het afbrokkelen en over de pijn maar niet te spreken!!
Mn verstandskiezen waren aan het weg rotten waardoor je soms echt uit je mond stinkt en altijd maar rekening houden met eten want ja ik at echt niets wat hard was omdat ik dan bang was dat er weeeer wat zou afbreken.
Altijd met mn hand voor mn mond lachen en in gedachten altijd maar bezig zijn met mn tanden...het beinvloede mn hele leven.
Vakantie's en feestje,op mn werk,s'nachts echt werkelijk altijd!!
Ook ging ik gesprekken over de tandarts uit de weg,kon het gewoon niet aanhoren,bij de bekende tandpastareclames altijd weg zappen en de angst en paniek gierde door mn hele lichaam als ik er ook maar even aan dacht om naar de tandarts te gaan.
Vier weken geleden toen was ik met mn kleine meisje aan het spelen en ze stootte met haar hoofd keihard tegen mn kaak aan en ik voelde knap...meteen begon ik te hyerventileren,voelen met mn tong en ja hoor een hele barst in mn hoektand...PANIEK PANIEK PANIEK
Hopen dat het bleef zitten en zo min mogelijk te forceren...iedereen zeggen...je moet naar de tandarts hoor want straks breekt hij af,of je krijgt een ontsteking.
Ik heb gehuild als een klein kind (ben 30 jaar,heb een navelpiercing,wenkbrauwen getatoeerd,2 andere tatoo's,een bevalling gehad met vacuumpomp maar de tandarts pfffff),nachten lang niet geslapen tot het moment dat het stuk van de hoektand los zat en ik het zo heen en weer kon bewegen.
Nu begon de nachtmerrie pas echt,ik moest nu echt naar de tandarts maar ik wilde niet...waarom moest dit nu gebeuren ik wil echt niet!!
Mn vriend had zijn tandarts gebeld,vond het prima dat hij belde want wist toch dat ik niet ging..echt niet dat ik zomaar naar en gewone tandarts ga dan zul je me eerst knock out moeten slaan.
Al jaren ben ik hier bij deze kliniek alle reactie's aan het lezen..zoals jij nu!!
En ik wist dat als ik naar de tandarts zou gaan dat ik dan alleen hier naartoe wilde...ik woon in Amsterdam dus het is bijna 3 uur rijden maar al zou ik 10 uur moeten rijden,ik wilde nergens anders heen.
27 maart jl. eindelijk gebeld ik begon te huilen en te hyperventileren aan de telefoon maar de telefoniste was zooo lief voor me en stelde me heel erg gerust.Ze vroeg ook of ze me laten moest terug bellen omdat ik zo over mn toeren was maar heb toen toch maar meteen een afspraak gemaakt voor de intake...
Dinsdag 08-04-08 om half 4 een afspraak.
De tijd die er verstreek voordat ik moest gaan was echt killing time...ik was zooo bang!!
De rit duurde 3 uur waardoor je veel bedenktijd hebt en ik was blij dat mn vriend mee was want ik was hem echt gepeerd.
Ben ook nog heel boos geweest op hem want ik zei...je brengt me gewoon naar de slachtbank zonder pardon en dan zeggen dat je van me houd...
Tja heel gemeen natuurlijk maar ik was zo bang dat ik hele rare dingen zei en dat begreep hij ook volkomen hoor...hij liet me gewoon lullen ;-)
Daar aangekomen had ik nog een vlucht plan bedacht...mn vriend moest heel nodig naar de wc,ik zeg ga jij maar alvast dan sluit ik de auto wel af....ik was zooo bang dat ik echt zonder pardon was weggereden en mn vriend daar had laten zitten,die kwam wel weer thuis dacht ik als ik hier maar zo snel mogelijk weg ben.
Helaas hij had me door..balen als iemand je zo goed kent zeg!!

Als je binnen komt is het al een hele relaxde sfeer..muziekie lekker aan,leuke vrouwtjes achter de balie met mooie tanden die je al meteen gerust stellen als je binnen komt.
Even wat papierwerk afgeven en ik mocht even gaan zitten..dan word je opgehaald om een foto te maken.
Je gaat in een hokje staan en dan moet je op een plastic staafje bijten,er draait een apparaat om je hoofd heen and thats it.
Werd begeleid naar de 1e verdieping waar de tandarts op mij wachte.
Je komt een kamer in waar meteen al je foto's op een bord hangen..er werden nog 2 foto's van de zijkanten gemaakt en de tandarts gaat alleen met een spiegeltje in je mond kijken en raakt echt niets aan.
Er word je meteen verteld waar je aan toe bent...al ga je niet naar de tandarts je weet echt wel hoe je gebit ervoor staat dus het was voor mij ook geen grote klap om te horen dat boven er alles uit moet en onder alle kiezen.
Ik kon meteen happen ....dat vond ik eigenlijk nog het vervelendste van alles maar ook daar helen ze je met ademen en zijn ze zo voorzichtig met je.
Daarna een gesprek met de anestesist,er wordt je van alles uitgelegd en alle vragen die je maar hebt kun je stellen..leuke meid ook!!
Ik kreeg een zalfje mee,elma creme die je op je hand moet smeren tegen het prikken van het infuus.
En meteen een afspraak gemaakt....donderdag 17 april om 13.00 was ik aan de beurt..pff snel al zeg.
Ik was zo opgelucht en trots op mezelf dat ik geweest was dus de rit terug naar huis was ik helemaal vrolijk en onder de indruk hoe ze daar met mensen omgaan die ernstige angst hebben voor de tandarts.
Echt stuk voor stuk zijn ze daar zo ontzettend lief voor je en hebben echt alle begrip...alles gaat op jou tempo en wat je niet wilt gebeurt ook niet.
De tijd naar de behandeling toe was wederom slopend...ik bedacht me de ergste scenario's...word ik tijdens de behandeling niet wakker of word ik misschien helemaal niet meer wakker,kan ik mn tong niet inslikken,zal de tandarts het wel goed doen,krijg ik geen paardengebit enz enz en over mijn humeur maar niet te spreken..had nachtmerrie's die alleen maar over tanden en kiezen gingen en was ontzettend bang en paniekerig.
bedacht ook allerlei excuses om niet te hoeven gaan maar ja ik besefte ook dat ik zo niet door kon gaan en dat ik wel moest.

17-04-08 (nu dus precies 1 week geleden)
De grote dag...het voelde alsof ik mijn laatste euro had verloren alsof ik naar mn eigen begravenis ging echt heel bizar.
Het niet eten en nuchter blijven ging me erg goed af...door de spanningen kon ik niet eens eten.
De rit heen was ik stil en keerde in mezelf..daar aangekomen was ik echt aan het hyperventileren..ik liep heen en weer door de wachtruimte.
De baliemedewerksters merkte dit op en begonnen met me te praten en me gerust te stellen...ik had trouwens mijn vriend en schoonmama mee.
Toen zag ik een grote lange man de wachtruimte in komen en die riep mij...ik dacht ooooohhhh neeee ik doe net alsof ik hem niet heb gehoord....maar mn vriend stond natuurlijk meteen op en daar ging ik....
Mijn tandarts...tandarts Mark is echt een schat...hij is zo lief en zorgzaam al is hij wel erg groot maar het is echt een grote teddybeer,wat een lieverd is dat zeg.
Ik kwam dus de behandelkamer binnen....het hele team stond klaar om mij te helpen.
Ik mocht in de stoel gaan zitten en zei nog dat ik heel erg bang was...ja zegt tandarts Mark dat begrijp ik ook wel meisje,anders zat je niet hier he.
De anestesist deed het infuus in mn hand en voelde een klein prikje,om me heen werd er tegen me gepraat maar kon de gesprekken niet goed volgen en het laatste wat ik weet is dat het begonte branden in mn hand en vroeg of dit klopte.
Ja dat klopt zei de lieve mevrouw en wreef over mn hand en toen werd ik wakker..er werd over mn wang gewreven en verteld dat ik klaar was...ik dacht huh nu al!!
Tandarts Mark vertelde me ook nog dat hij mn verstandskies die onder mijn tandvlees zat heeft kunnen verwijderen dus ik was echt helemaal klaar en hoefde die ook niet door de kaakchirurg te laten verwijderen.
Ik had me voorgenomen om de tandarts en het team te bedanken want je leest vaak dat dit niet meer lukt omdat je ver weg bent maar ik heb iedereen bedankt en een hand gegeven kon ze wel zoenen!!
Daarna weet ik alleen dat ik helemaal bij kwam in de auto....wat had ik ineens een volle mond zeg...heb best nog wel een poosje nagebloed en ik had pijn in mn keel.
Het nabloeden was de volgende dag helemaal over en de keelpijn ook...heb wel last gehad van napijn maar ook omdat mn verstandskiezen waren verwijderd en die behoorlijk diep zaten.
Gisteren ben ik terug geweest om een aantal drukpunten te laten verwijderen werderom werd ik weer als een prinses behandeld en ik had een mooie bos bloemen mee genomen...helaas was tandarts Mark er niet maar de rest van het team wel en ik werd door iedereen bedankt.
Zelfs de mevrouw die mij onder narcose had gebracht kwam naar me toe en heeft een praatje met me gemaakt...wat een schatten zeg!!
Nu 1 week later heb ik bijna geen pijn meer en heb ik spijt dat ik het niet eerder heb laten doen zoals zovelen met mij er over denken.
Ik heb trouwens ook veel aan het forum gehad en lekker van me afgeschreven...heb daar lieve en leuke mensen leren kennen die in hetzelfde schuitje zitten als jij en heb ik veel steun gehad van mensen die eerder bij de kliniek zijn geholpen.
Ook heb ik een maatje gevonden die op dezelfde dag als mij werd behandeld en bijna hetzelfde als ik moest ondergaan.,heb veel steun aan haar gahad en ook met haar gaat het goed en haar verhaal zal hier ook nog wel komen.
Bij deze wil ik mijn vriend,schoonmama,mijn angstmaatje esylenna en alle andere amaliamatties lafaard, sweetty,Essie, ikke,teunis, olga en Sp1derB1te heel erg bedanken voor alle steun en begrip en lieve en opbeurende woorden...zonder jullie was ik nooit zover gekomen.
Ik heb het hem maar mooi even geflikt......................nu jij nog!!!!

Vandaag heb ik een narcose behandeling ondergaan in jullie kliniek. Ik
zag er erg tegen op maar het moest gewoon gebeuren
Nadat ik met het team kennis had gemaakt, werden alle voorbereidingen
getroffen.
De narcose werkte op korte termijn en na een heerlijke slaap was de
behandeling klaar.
Gezien de behandeling en het aantal kiezen wat getrokken en gevuld is,
heb ik op een stijve kaak na geen last.

hiermit äußere ich meine Bewunderung für das Amalia-Team, sowohl für Rezeption als auch die Ärzte, insbesondere Herrn Christoph Podolski. Meine Vergangenheit war geprägt durch Ängste für zahnmedizinische Behandlungen und unsachgemäße Ausführungen und fehlende Beratung, was letztendlich dazu geführt hat, daß der Zustand meiner Zähne äußerlich und gesundheitlich unerträglich wurde. Starke Schmerzmittel waren seit mehr als 30 Jahren lieber, als der Besuch beim Zahnarzt.
Meine Frau hat mich schließlich daszu bewogen, zum Zahnarzt zu gehen, um mein Gebiß vollständig sanieren zu lassen. So habe ich mit vor einem Jahr die Amalia-Klinik ausgesucht, ohne vorher zu wissen, was mich erwartet. Meine Erwartungen gingen in folgende Richtung: Beratung - Vollnarkose - Behandlung - fertig, ab nach Hause. Ganz so war es nicht, die Behandlung dauerte etwas länger, aber sämtliche Ängste wurden mir genommen, die Behandlung war hier und da unangenehm aber schmerzfrei! Das Beste an der ganzen Sache ist, das Ergebnis ist umwerfend. Meine neuen Zähne sehen sehr natürlich aus, ich kann wieder lachen und muß auf Fotos nicht den Mund zusammenkneifen, ich fühle mich wie ein anderer Mensch, der völlig ungezwungen mit anderen Leuten reden und lachen kann.

eerst was ik altijd bang voor de tandarts haha nu nog steeds maar gelukkig kon het bij jullie onder narcose daar was ik heel blij mee!
ik heb er ook helemaal niks van gemerkt gelukkig.
bij kinderen die bang zijn zou ik jullie zeker aanraden

Afgelopen dinsdag 8 april was het zover, voorafgaande aan het intake gesprek dit had ook nog even geduurd voordat ik belde voor die afspraak, maar ik moet zeggen de intake verliep zoals ik niet had verwacht het zijn allemaal leuke en lieve mensen daar bij de amalia kliniek en de intake ging dan ook vanzelfsprekend heel goed. Nadat ik de intake had gehad heb ik METEEN een vervolg afspraak gemaakt voor de daadwerkelijke behandeling, was ik immers zonder afspraak te maken naar huis gegaan, had ik me misschien nog bedacht, maar ik was er nu toch en heb ik meteen die afpraak gemaakt. De dagen voor de behandeling was ik toch wel een beetje nerveus ik ging dan ook onder narcose. Op die bewuste dinsdag morgen toen ik mijn naam hoorde dacht ik alleen nog maar vanmiddag kan ik weer breed uit lachen, en dus ging ik samen met mijn man (die ik als begleider mee had genomen) naar kamer 2. Daar stonden ze al klaar om te beginnen, voor ik het wist had ik het infuus al en zag ik het draaien voor mijn ogen iedereen was twee keer zoveel aanwezig. Toen ben ik in diepe slaap gevallen. Het leek alsof er nog niets gebeurt was, toen mij iemand op de wang klopte en zei "het is gebeurt" waarop ik zei "wanneer beginnen jullie nu". Mijn man (mijn steun en toeverlaat) heeft mij samen met een van de medewerkers naar de auto geholpen, want ja lopen kon ik nog niet zo goed. Ook hadden ze mij bij de inktake gezegd dat ik een energie of ontbijtdrankje (met rietje !!) moest meenemen, aangezien ik dus niet gewoon kon drinken en ik moet zeggen een uurtje later liep ik alweer rond, wel nog moe van de narcose maar wel opgelucht. Ben die dag wel meerdere keren naar de spiegel gelopen om te kijken en bij een van de eerste keren bleven de tranen niet achterwege, van blijdschap !!!!.
Hiermee wil ik dan ook maar even zeggen: TWIJFEL GÉÉN SECONDE, MAAR BEL !!!!!! Ik had dit VÉÉL eerder moeten doen, maarja dat is achteraf. En als laatste wil ik iedereen HEEL HARTELIJK BEDANKEN VOOR DE GOEDE ZORG EN HULP die ik heb gekregen bij de Amalie Kliniek. Op de dag zelf heb ik er geen tijd voor gehad en ben ik een stukje van de film kwijt. Maar al met al is het REUZE MEEGEVALLEN !!!!

Op donderdag 20 maart jl. ben ik onder behandeling geweest in jullie kliniek. 2 Verstandskiezen eruit, een wortelkanaalbehandeling, 2 vullingen en een gebitsreiniging. Ik heb nog nooit zo slecht geslapen als de dagen ervoor, alleen het idee al dat er iets ging gebeuren heeft mij aardig wat uurtjes piekeren gekost. Ik heb toch doorgezet en wat ben ik achteraf blij dat ik dat bij jullie gedaan heb !

Ik was om half 1 aan de beurt. Op het moment dat mijn naam geroepen werd, zou ik het liefst weggerend zijn. Mijn man heeft enorm gesteund en binnen no time zat ik in de stoel. Tranen van angst. De prik van het infuus heb ik niet eens gevoeld en binnen een halve minuut lag ik al in dromenland. Om kwart over 2 zat ik alweer in de auto op weg naar huis. Ik ben een stukje film kwijt, maar dat is het me dubbel en dwars waard geweest.

Met een kuurtje van 5 dagen penicilline ben ik de paasdagen geweldig doorgekomen. Ik heb absoluut geen pijn gehad !! Alleen een beetje keelpijn, maar dat was na 2 dagen ook alweer weg.

Had ik dit 10 jaar eerder gedaan, dan was ik niet zo bang geweest al die jaren. DANK JE WEL, DANK JE WEL, DANK JE WEL !!!!!

ik ben 2 keer bij jullie geweest onder narcose 2weken geleden en gister
gister was ik niet meer zo bang als toen
2weken geleden kreeg ik 3wortelkanaalbehandelingen
en gister kreeg ik de rest van de behandelingen
was echt super
hoe het allemaal ging
hoefde ik me niet druk over te maken
heb nu nergens last van
ja beetje keelpijn maar das normaal
alleen ik zei hoorde ik van me ma potverdorie waar is die tandarts is die alweer koffie drinken
vroeg wel 5 keer de spiegel
maar allemaal bedankt

Even een reactie na mijn behandeling op 1 april ( geen grapje). Ik ben zo'n paniekvogel dat er tussen mijn intake en mijn behandeling anderhalf jaar heeft gezeten, maar toen werd de kiespijn zo erg dat het er echt van komen moest. Ik ben dus ook wel gegaan maar maar met de bibbers in mijn benen. Ik moet zeggen dat ik van de hele behandeling niets heb meegekregen. En toen ik eenmaal naar huis mocht ik er nog niet helemaal bij was, want blijkbaar heb ik met mijn vriend gebeld en ik weet daar niets meer van. Het is nu twee dagen later en twee verstandskiezen en een gewone kies minder, heb ik alleen nog wat last van mijn kaak en van mijn keel. Ik hoop alleen dat ik snel weer gewoon kan eten want nu hou ik het nog bij zacht voedsel. Wel goed voor de lijn in ieder geval. Ik raad iedereen aan gewoon eenas een afspraak te maken want als ik het kan (ondanks mijn paniekaanvallen, waar ik voor behandeld wordt ) dan kan iedereen het!!!! Iedereen heel erg bedankt (ik weet echt niet meer wie mij behandeld heeft) maar ik ben supertevreden en kom zeker terug voor de controles. Dat is mre de reis wel waard

Wat een geweldige ervaring, zo'n narcosebehandeling! Ik had nooit gedacht dat ik een bezoek aan de tandarts ooit 'geweldig' zou noemen, maar het is echt zo. Iedereen, van receptioniste tot narcotiseur en de tandarts zelf doet zijn/haar uiterste best om je gerust te stellen. Ik heb een 110 minuten-durende behandeling/narcose gehad, mijn gebit is weer prima in orde en ik heb totaal geen napijn, op wat keelpijn na. Iedereen die tegen een (lange of moeilijke) behandeling opziet, kan ik dit echt aanraden.

precies één week geleden ben ik anderhalf uur onder volledige narcose de eerste keer door jullie geholpen.
Vandaag moest ik voor een tweede keer, maar niet meer zo lang.
Dit keer ging het om 3 vullingen.
Ook al wist ik van de vorige keer dat het reuze meevalt, zo heb ik het echt ervaren,tóch was ik alweer heel erg bang en had de bibbers in mijn benen.
Het liefst was ik weggelopen toen ze mijn naam riepen...
Eenmaal binnen word je direct op je gemak gesteld door de narcotiseur en
assistente, die een mooi bol buikje had.
Ik was niet in staat haar te feliciteren met haar zwangerschap, bij deze dan maar, proficiat !! En een wolk van een baby toegewenst !!
Binnen no time zat het infuusje in mijn arm, dat is zo'n kleine prik, die voel je echt niet. ( maar ik ben dan ook niet bang voor spuiten..)
Het draaide me al vlug voor mijn ogen.
Drie kwartier later werd ik alweer 'wakker'. Nou ja, wakker is een groot woord.
Ik moet om een spiegel gevraagd hebben, geen idee meer van. " een spiegel
"....??!! wat moest ik nu met een spiegel..??!!
Wie me in de auto heeft geholpen weet ik ook niet meer, maar wel dat ik thuis de slappe lach kreeg.
Ik woon 3 straten verder en heb me 'bescheurd'. Wat een rare uitwerking !!!
Vorige week reageerde ik weer anders, zei mijn man.
Heel emotioneel toen ik mijn kinderen zag.
Nu was de narcose ook niet zo lang, en ik zat een uurtje na het wakker worden alweer soep te eten.
Een kop thaise curry, nou dát kan ik iedereen aanraden die ook maar iets van keelpijn heeft na deze behandeling.
De keelpijn is zó verdwenen !!!

Al met al is het me weer reuze meegevallen, toch blijft de 'gang' naar de tandarts moeilijk.
Ik heb met tandarts Patrick afgesproken dat ik in september op de half jaarlijkse controle bij hem kom,
en als ik iets zeg, houd ik mijn woord. Hoe zwaar het me ook zal vallen,maar ik ga !!

Bedankt lieve narcotiseur, u hebt mijn arm zo lief gewreven !!
Bedankt alle assistenten. En natuurlijk bedank ik mijn tandarts Patrick. Heel heel heel hartelijk dank voor mijn
'gerenoveerd' gebit !!!!! Want het was me een ruïne....
Ik kan nu weer in de spiegel kijken en zeggen ; "ik ben tevreden met mijn gebit " !!!
( dáár was die spiegel natuurlijk voor nodig... hahhaaa )

NOGMAALS DANK AAN ALLEN !!

Mensen die nog twijfelen, ik hoop dat ik iets van jullie twijfel heb kunnen wegnemen.
3 uur geleden lag ik nog in de stoel, en nu zit ik alweer heel vrolijk te typen, alsof niets is geweest.
De napijn valt ook reuze mee, ik heb bv. totaal GEEN last. Succes allen
die nog twijfelen of nog moeten gaan.

Door een gelukkig toeval mag ik wel zeggen, ben ik bij jullie terecht gekomen. Ik had al een paar dagen vreselijke pijnen aan mijn tanden, na een controlebehandeling bij mijn eigen tandarts. Ik heb 4 dagen hiermee rondgelopen, omdat ik hoopte dat het van de behandeling kwam en vanzelf over zou gaan. Dat gebeurde dus niet. Misselijk en ellendig van de pijn heb ik toen toch maar de tandarts gebeld. Die had nog het antwoordapparaat aanstaan en dat verwees naar de Amaliakliniek. Ik had al van te voren op het Internet gekeken en me afgevraagd of het mogelijk was om daarnaartoe te kunnen. Over toeval gesproken.

De tandarts van de kliniek heeft geconstateerd dat ik vergevorderde parodontose had, en dat dat de pijn verklaarde. Niet leuk om te horen, maar ik voelde me wel al meteen in goede handen. Ik kreeg een offerte mee en we hebben een behandelplan besproken. Ze gingen het tandsteen onder het tandvlees verwijderen en per tand opmeten hoe ver alles was. Ik heb pijnstillers voorgeschreven gekregen, omdat ik in eerste instantie onder plaatselijke verdoving 5 tanden per keer wilde laten doen. En het dus een tijdje zou duren eer alles klaar zou zijn. Zo kon ik blijven werken, dacht ik. De pijn werd echter steeds erger, en ik was misselijk van de pijnstillers, en toen heb ik vanaf mijn werk min of meer in paniek de Amaliakliniek gebeld om me in een keer volledig te laten behandelen. Onder narcose natuurlijk.

Een intakegesprek op heel korte termijn, staat invullen t.b.v. narcose, gesprek over narcose, kennismaken met de behandelend tandarts en nogmaals uitleg van wat er allemaal gaat gebeuren. Ik vond het allemaal zo prima, als ik maar van die pijn af kwam, en mijn gebit gered kon worden. Ik kon de week erna al terecht.. geweldig!

Toen die dag eenmaal aangebroken was ging alles heel snel. Mijn man was bij me en is ook bij me geweest tot ik sliep. Ik werd gewoon omringd door lieve mensen. Iedereen is zo lief bij jullie! Het naaldje voelde je niet en ik voelde me heerlijk een beetje dizzy worden, alsof er een warme deken over me werd gelegd. Toen de anesthesist voorzichtig mijn hoofd naar achteren legde, schijn ik wat geglimlacht en geneuried te hebben.. En toen werd ik weer wakker. Ik was toch echt 1 uur lang behandeld. Niks gemerkt. Toen ik wakker werd, had ik een soort geluksgevoel, heel opgelucht, heel dronken en ook heel emotioneel. Iedereen van jullie was zo lief voor me. Ik mocht gewoon kwetsbaar zijn. Ik wilde van de stoel af, en ik dacht dat ik lopen kon, maar was erg blij dat ik in de rolstoel gereden werd.

Want ik had slappe benen. Ook hier, ik voelde me heel grappig toen we door de gang reden, alsof ik op de kermis was. Ik heb thuis veel geslapen en daarna geprobeerd wat Nutridrink te drinken. Want ik had honger. Bouillon was ook een prima oppepper. Vanavond ga ik lekker een bordje Brinta proberen.

Pijn heb ik bijna niet gehad. Aan de tanden al helemaal niet. Ik typ dit nu ongeveer 7 uurtjes na de behandeling. En ik voel me prima, op wat keelpijn na. Maar die is ook al langzaam minder geworden. Tip is veel koel water drinken. En ik heb helemaal geen pijnstillers nodig gehad.

Voor mensen die ook hun tanden moeten laten verzorgen, voor iedereen die bang is en pijn heeft, niet mee blijven lopen! De Amaliakliniek heeft mij fantastisch geholpen,heel relaxed, en bijna zonder napijn.
Nogmaals, heel hartelijk bedankt.

vandaag ben ik voor het eerst onder volledige narcose anderhalf uur bij
jullie behandeld.

Na het intakegeprek, ongeveer 2 weken geleden, werd duidelijk dat ik 9
gaatjes had, waaronder 2 wortelkanaalbehandelingen.
Ik was dan ook al zeker 3 a 4 jaar niet meer bij de tandarts geweest. Omdat
ik vroeger Prednison slikte voor mijn astma waren mijn
tanden niet al te best. Helaas is hierdoor de angst voor de tandarts
gegroeid en ben ik altijd met veel tegenzin op half jaarlijkse controle
geweest.
Totdat ik op een dag niet meer durfde..

De kliniek ligt 3 straten verder dan mijn huis. Je zou zeggen dat je
de stap dan eerder zou moeten durven zetten.
Niets is minder waar.
Maar toen ik eenmaal de telefoon had gepakt voor een afspraak, ging bijna
alles vanzelf.
Intake gesprek ging best goed, alleen met klotsende oksels.. en een schrik
rijker. 9 gaatjes, waaronder 2 wortelkanaalbehandelingen.
Dit zou in 2 behandelingen gebeuren van ieder anderhalf uur. Nou. De schrik
zat er nu pas écht goed in.
Toch werd ik heel goed opgevangen door de mensen die er werken. Zij
begrijpen je angst en je voelt je echt begrepen.
Een golf van herkenning overviel me door de lieve reakties.
Maar hoe zou ik die 2 weken tot behandeling met zulk een angst kunnen
overbruggen??

Toch is dat ook gelukt. Ik ben gisterenavond toch enigszins gerust gaan
slapen en heb gedacht; morgen is alles alweer voorbij.
Om 10.00 uur zou ik bij de Amaliakliniek me melden. Het was er druk.
Kinderen werden er meteen om half negen geholpen, zag ik. Moeders en vaders
opgelucht wanneer ze met hun kinderen naar huis gingen.

Toen werd ik binnengeroepen. De narcotiseur vroeg me iets... en ik kon zijn
vraag niet beantwoorden omdat ik hem niet had verstaan,
zo zenuwachtig was ik. Het team kwam dan ook vlug tot de conclusie dat ze
me maar onder zeil moesten brengen.
Zo gezegd, zo gedaan. Het naaldje van het infuus voel je nauwelijks, hier
ben ik ook niet bang voor.
Alleen voor de tandarts, die ik nauwelijks heb gezien in het kamertje... Ik
heb hem wel nog gevraagd of hij de kies waar ik een zenuwbehandeling aan
zou krijgen ook getrokken kon worden omdat deze me pijnklachten gaf? Dat
was geen probleem.

Nadat ik in slaap ben gevallen, heb ik niets maar dan ook helemaal niets van
de behandeling meegekregen.
Ik werd wakker gemaakt en ik rilde van de kou. Meteen heb ik gevraagd wát
ze allemaal gedaan hadden, want ik voelde meteen met mijn tong.
Mijn man werd verteld wat ze allemaal hadden gedaan en dat was meer dan ik
had verwacht in zo'n korte tijd.
In anderhalf uur hebben ze een kies getrokken, een wortelkanaalbehandeling,
en 4 gaatjes gevuld en het gebit gereinigd.
Nu hoefen nog maar 3 voortanden 'gemaakt' te worden bij een volgende
behandeling onder narcose en mijn gebit ziet er weer mooi uit.
Ik vind het nu al heel mooi geworden. En sta versteld van alles. Ik heb
helemaal niet het idee gehad dat ze in mijn mond bezig zijn geweest.
Ik voel en voel maar met mijn tong en kan niet vinden waar ze die gaatjes
hebben gevuld. Ik moet me dit ook in de stoel afgevraagd hebben..
Maar het is toch echt allemaal gebeurd en ik heb het achter de rug.

Ik kan alleen maar zeggen, ik ben blij dat ik dit achter de rug heb en dat
ik voor volgende week niet meer zo'n angst heb,
omdat ik weet dat het allemaal niet veel voorsteld. Je slaapt zó en als je
wakker wordt heb je het idee dat er helemaal niets is gebeurd.!!

Ik was om half elf aan de beurt, thuis kwam ik om half een en om half 2 zat
ik thuis alweer helemaal recht in de stoel en heb om 14.00 uur heerlijke
boterhammen kunnen eten !!

Vóór ons vertrek naar huis werd er gevraagd om een reactie te schrijven over het verloop van onze behandeling. Dit betreft n.l. zowel mijn echtgenote als mijzelf. Wij beiden bezochten jarenlang geen tandarts omdat we er ontzettend bang voor waren. En reeds geruime tijd keken wij op de web-site van de Amalia Kliniek met de bedoeling daar toch eens nader op in te gaan. Ook dat bleef echter bij goede voornemens. Totdat, i.v.m. steeds meer klachten, de knoop werd doorgehakt en we op 21 januari de kliniek bezochten voor een intakegesprek.
Bij beiden ging het om het verwijderen van alle, nog aanwezige, tanden of wat er nog van over was, en het plaatsen van een boven- en onderprothese.
Wij werden zéér vriendelijk ontvangen en het gesprek met de anesthesiste verliep zo prettig dat we gerustgesteld huiswaarts gingen.
En dinsdag 19 februari j.l. was het dan zover. Eerst ?s morgens mevrouw
?op de stoel? en na de middag ikzelf. Doordat ik er ?s morgens bij mocht zijn totdat mijn vrouw sliep, had ik een goede indruk van wat mij allemaal te wachten stond. En toen was mijn angst he-le-maal verdwenen.!
HET STELT ECHT NIETS VOOR !!
Je merkt absoluut niets van de behandeling en als je wakker bent gemaakt is alles voorbij en zit je ?met de mond vol tanden ?.
Wij zijn met een super goed gevoel huiswaarts gegaan!

Ik weet dat velen deze reacties lezen en denken ?zou het echt zo zijn??.
Welnu, ik zeg u: Bel op en maak een afspraak! Het is werkelijk geweldig!

Wij zijn 2 nachten in Kerkrade gebleven waarbij we te gast waren bij
Tonnie?s Bed en Breakfest. Ook dit is een echte aanrader! Ze is n.l. volledig met de materie bekend. Eventueel wordt je door haar gebracht en weer opgehaald.De maaltijden worden aangepast enz. enz. En?..ze is heel gezellig!

Ik zou bijna zeggen tegen een ieder die een behandeling, als bovenomschreven, wil laten doen: ?Veel plezier?. Dat klinkt raar, maar komt heel dicht in de buurt!

Er werd mij door de anesthesist gevraagd een reactie te schrijven. Dit doe ik met alle liefde. Wonder boven wonder, is dat een van de weinige dingen, die ik me nog kan herinneren. Het is nu zo?n 7 uur geleden dat ik geholpen met door de lieve tandarts en anesthesist.

De tandarts ( de vrouwelijke met het hele mooie, witte gebit! ) was superaardig. In November ben ik al geweest voor mijn intake-gesprek en daar heb ik haar ook al gesproken. Toen kwam ze met de mededeling dat ik 2 keer zou moeten omdat ik 2 wortelkanaalbehandelingen zou moeten ondergaan + 9 gaatjes + tandsteen verwijderen + gebitreiniging en een kies die getrokken moest worden. Dat was niet prettig om te horen maar goed, het beste wat je kunt doen is je daarbij neerleggen.

Na een hoop gedoe met de verzekering, die het uiteindelijk allemaal vergoeden ( Incl. narcose) was het vandaag ( 12-02-07 ) eindelijk zo ver!
(N.B.Lieke B. is jonger dan 22 jaar )
Het naaldje van het infuus was nauwelijks voelbaar. Ik moest aan iets heel mooist denken en uiteraard gingen deze gedachtes uit naar een prachtig wit strand met een hele blauwe zee!
Een fluitje van een cent! Snap niet dat ik mij hier zenuwachtig om heb kunnen maken. Echt je voelt er niets van en daarbij had ik de zalf die voorgeschreven had, niet goed opgedaan. Dan nog, deed het geen pijn!

Na 1 uur en 40 minuten onder zeil te zijn geweest, hoorde ik in de verte een paar keer dat er mijn naam geroepen werd. Ik werd wakker en meteen werd er verteld dat alles gedaan was en dat ik niet voor een tweede keer terug hoef te komen!! YES! Fantastisch, alles was gedaan!! Volgens mijn moeder heb ik dit ook duidelijk laten merken!

Ook dacht ik dat ik zelf wel even kon lopen maar het voelt alsof je een beetje aangeschoten bent, een rolstoel is dus een must!

Iedereen die twijfelt, twijfel echt niet langer ! Ik heb aan mijn tanden totaal geen pijn ondanks die wortelkanaalbehandelingen en de rest. Ik heb echt geen pijn! Alleen wel wat pijn aan mijn keel, maar ik ga er vanuit dat dit morgen over is!

Amaliakliniek, super bedankt!

Nu op naar de gewone tandarts, maar als ik dat niet aandurf, ik weet jullie te vinden!

het is nu een week geleden dat ik bij de kliniek ben geweest.ben erg blij
dat ik het zo heb gedaan.
dank je wel voor iedereen van jullie team voor mijn mooie en gave tanden.ik
heb er elke dag plezier van en de mensen om me heen
vinden ook het mooi geworden geen spleetje meer WOEPY een stille ergernis
die ik al jaren had weg ZALIG gewoon.
Super is het geen angst en lijden te hebben ik heb heerlijk geslapen met de
narcose en ook erna geen klachten gehad.
Ik had het veel eerder zo moeten doen om contact met jullie op te nemen,want
nu was het toch een hele boel werk voor jullie.
Vanaf nu elk half jaar ff laten nakijken en meteen repareren indien nodig.je
lichaam is je tempeltje en een goed onderhouden gebit is heel belangrijk,
en angst en pijn is niet nodig vindt ik.En ook de kosten vallen best mee van
het geheel.
mijn advies is aan iedereen met een angst voor tandarts laat je helpen onder
narcose en maak je gebit in orde .het stomme is voor de auto vakantie en
andere dingen geven we het nodige uit maar je eigen gebit wordt in de hoek
gegooid en dat moet lang mee en dagelijks werken voor je.
Dus dan maar even niet die vakantie maar wel een gezond gebit.
Het scheelt op langere termijn toch geld want je hele lichaam blijft er
gezonder door,Hoezo dat dan hoor ik iedereen denken?? Wat heel veel mensen
niet weten is dat
veel lichamelijke klachten en hartziekten kunnen ontstaan door een slecht
gebit,het komt daardoor dat je je voedsel anders gaat eten en vaak slik je
te grote ongekauwde stukken door, jij geen pijn maar je buik wel,die krijgt
het niet goed verwerkt en dus belangrijke stoffen kom je op den duur te
kort.
Het kringetje waar je dan in komt is een mishandeling voor je binnen mens .


Bij de kliniek vindt je meedenkende kundige mensen op hoog niveau .
De mensen daar zijn daar voor jou en om je met goed advies en met
vriendelijkheid je een geruststelling te geven zodat je erna met een
glimlach naar huis gaat en met plezier weer eet zonder pijn.DUS PAK DE
TELEFOON EN BEL ,

EEN MOOIE GLIMLACH IS ONBETAALBAAR.

VOOR JEZELF EN JE GEZONDHEID.


AAN HET HELE TEAM NOGMAALS DANK JE WEL.MIJN TANDEN ZIJN PRACHTIG GEWORDEN

De was me gevraagd een stuk te maken voor in jullie reacties bij deze.



Ik kreeg via mijn broer te horen dat ik een bij jullie moest gaan informeren

Hij was bij jullie geweest en was zo vriendelijk behandelt.

Het heeft een tijdje geduurd voordat ik durfde te bellen maar toen ik last van kiespijn kreeg heb ik toch de telefoon maar gepakt en gebeld.

Ik kon al vrij gauw bij jullie terecht voor een intake gesprek 2 weken later al dus was heel gauw.

Toen ik s?morgens in de auto zat was ik klein beetje nerveus was ook al denk 8 jaar niet meer naar een tandarts geweest dus mocht ook wel.

Toen we na 2,5 uur rijden aan kwamen ben ik naar binnen gelopen heb me gemeld en was eigenlijk ook al gauw aan de beurt er zijn foto?s gemaakt en ik werd ook al gauw geroepen door een assistent

Toen ik de stoel zag werd ik echt zenuwachtig maar ik heb me druk gemaakt om niks ze waren allemaal zo aardig en ze hebben alleen maar met een spiegeltje gekeken wat er gebeuren moest.

Ik ben bij een vrouw geweest die me het een en ander uitgelegd heeft over de narcose en een uur later stond ik al weer buiten en had ik ook al een afspraak gemaakt voor de behandeling.



Donderdag 27 december om half 2 moest ik er zijn wat was ik zenuwachtig zeg ik had nog nooit narcose gehad dus het was allemaal nieuw.

De tandarts kwam me ophalen en toen ging het ook allemaal heel snel.

Ik kreeg een infuus in de narcose werd ingespoten en ik werd even later weer wakker en toen was het al klaar.

Had ik me hier nou zo zenuwachtig voor gemaakt Je merkt echt helemaal niks.

En nu 2 dagen erna ik heb weinig last bijna niks ze hebben goed werk gedaan.



Mensen ik kan jullie echt aanraden om de stap te nemen ze zijn er zo aardig en zo vriendelijk je hoeft nergens bang voor te zijn ze behandelen je echt als een normaal mens

Die komt inboeken bij een hotel hahaahha.

Ik ben echt blij dat ik die stap naar zoveel jaren heb genomen.

Ik wil jullie ten eerste heel erg bedanken voor wat jullie voor mij gedaan hebben. Ik heb een anesthesist bedankt toen ik ??wakker?? werd, zei mijn moeder. Maar daar weet ik helaas niets meer van. Daarom wil ik jullie allemaal nog een keer bedanken.

Ik wil ook graag mijn ervaring vertellen over de behandeling. Ik zag er heel erg tegenop. Ik ben heel erg bang voor de tandarts, dus het leek me heel fijn om het onder narcose te laten doen. Maar toen het moment steeds dichterbij kwam had ik toch ook zoiets van, ooh jeeh narcose lijkt me ook best eng.

Het intakegesprek vond ik allemaal wel best, want ik wist dat er toen nog niks ging gebeuren. Toch was ik daar ook wel een beetje zenuwachtig voor, maar iedereen is bij de Amalia Kliniek gewoon kei aardig voor je. Toen ik 6 november terug mocht komen voor de behandeling was ik erg zenuwachtig. Hoe dichterbij de dag kwam, hoe zenuwachtiger ik werd. Ik had om half 11 een afspraak en ik was er rond 10 uur. Toen ik binnenkwam had mijn moeder me gemeld bij de balie en konden we even gaan zitten. Ik zat er nog geen 5 minuten en er kwam iemand aan lopen die mijn naam noemde. Het eerste wat ik dacht was: oohh nee, nou gaat het gebeuren. Toen ik in de behandel kamer kwam mocht ik mijn jas meteen uit doen en op de stoel gaan zitten. Ik mocht op dat moment nog kiezen of ik meteen een infuus wou of een kapje. Ik had gekozen voor een kapje. Over die keuze heb ik nog best een tijdje moeten denken. Ik zei nog tegen mijn moeder: zullen we gaan? Maar ik was al zover gekomen dus bleef ik toch maar zitten. Ik mocht het kapje zelf vast houden en ze zeiden dat ik aan leuke dingen moest denken, bijvoorbeeld een vakantie met mijn vriendinnen. Ze deden het kapje op mijn mond en toen zwaaide ik nog een keer naar mijn moeder en ik zei nog: tot straks. Maar op het moment dat ik dat zei, hoorde ik mezelf al niet meer praten. Ik had mijn ogen alvast dicht gedaan en ik hoorde ze nog een keer zeggen; denk maar aan leuke dingen, dus dat probeerde ik ook. Maar voordat ik me echt wat kon bedenken was ik al weg. Ik werd pas echt ??wakker?? toen we al in de auto onderweg waren. Ik heb volgens mijn moeder een anesthesist bedankt. Verder heb ik ook nog meegewerkt om mijn jas aan te doen enz. ik weet er helemaal niks meer van. Ik vind het nog steeds raar dat zoiets kan gebeuren. Ze vragen of je dingen wil doen en die doe je dan ook, terwijl je daar achteraf niks meer van weet.

Ik vind het een hele fijne ervaring. Ik was er heel bang voor, maar het stelt allemaal niks voor. Ik was vooral bang dat ik allemaal rare dingen ging zeggen, omdat ik een aantal verhalen had gelezen van anderen, maar daar weet je achteraf toch niks meer van. Volgens mijn moeder leek het of ik ECHT wakker was, ik deed heel normaal en was erg vrolijk zei ze.

Ik heb niet veel pijn gehad, ik heb 2 kiezen moeten laten trekken en 5 gaatjes laten vullen. Er zitten nou wel 2 grote gaten van mijn kiezen, dat is wel een beetje een raar gevoel. Het is nog wel lastig met eten maar dat went wel.

Ik kan echt nog uren door blijven praten over deze ervaring. Ik kan het echt iedereen aanraden die bang is voor de tandarts. Je merkt helemaal niks van wat ze doen, als je wakker word is je gebit weer in orde. Ik weet als geen ander dat het heel moeilijk is om de stap te zetten, maar als je het eenmaal hebt gedaan zal je er absoluut geen spijt van krijgen!

Ik zal mijn verhaal nu maar afsluiten, ik kan het echt iedereen aanraden die bang is voor de tandarts. En ik zou het zo nog een keer doen! Het is misschien wel ver rijden voor sommige, maar het is zeker de moeite waard!

Ik ben blij dat ik deze stap heb genomen, en nu lekker verlost ben van mijn continue gedachte aan mijn slechte gebit.
Er is niets wat niet klopt in jullie site, en je wordt heel fijn behandeld, gewoon met de zachte G.
Nu ben ik gisteren behandeld, en mede omdat ik ver weg woon is alles in een keer gedaan. En het was een beste lijst.
Complimenten voor de goede service.
De narcose stelt niets voor, en is voor mij meer een grappige ervaring geweest, mede door de lieve mensen om je heen.
En hoe jullie het gedaan hebben , ik weet het niet, maar de napijn is vandaag al minimaal, heb geen pijn stiller genomen, of nodig gehad.
En dat na het trekken van drie verstandskiezen en twee gewone kiezen. Plus alle gaatjes gevuld. Dit had ik niet verwacht. Mooi toch!!
Nogmaals, ontzettend bedankt aan het hele team!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Zoals beloofd laat ik even weten hoe ik mijn behandeling bij jullie heb ervaren.

Ik heb 25 augustus 08 een apexresectie door de kaakchirurg ondergaan: een wortelpuntbehandeling dus.
Ik heb, zo'n 30 jaar geleden, al eens zo'n wortelpuntverwijdering gehad. Mijn angst zit 'em niet in de prikken en de behandeling, maar in het feit dat je een hele poos machteloos achterover moet liggen, terwijl iemand anders in je mond aan het zagen en hakken is.

Dus dan maar onder narcose. Maar ja, narcose is ook wel eng.....
Dus mijn knieën knikten wel toen ik afgelopen zaterdag in de stoel ging zitten. Ik zal precies beschrijven hoe dat gedeelte ging.
Ik ging zitten. De tandartsstoel stond gewoon rechtop. Een lieve mevrouw klopte me geruststellend op mijn schouder en vertelde dat ik aan fijne dingen moest denken, "daar ga je lekker over dromen".
Een heel aardige meneer bracht het injectienaaldje in. Ik keek hem aan en vroeg: "moet mijn bril niet af?" "Val ik niet van die stoel af als ik wegraak?"
Hij verzekerde dat ik me nergens zorgen over hoefde te maken, ze zouden alles regelen.
Binnen een paar seconden ging de vloeistof in mijn ader, het voelde een beetje koud. 2 tellen daarna voelde ik een duizeling, maar voordat ik me ertegen kon verzetten, was ik vertrokken! Wat ik eng vond, was toen al voorbij.

Ik héb gedroomd. Waarover precies kan ik me niet herinneren, maar ik werd met een heerlijk loom gevoel wakker, alsof ik uit een diepe en ontspannen slaap gewekt werd. Ik voelde me zó lekker! Een beetje slaperig en aangeschoten.
Niets van de behandeling gemerkt!!
Ik zat nog gewoon in de tandartsstoel, mijn bril (weer) op mijn neus. Mijn man stond klaar om me in een rolstoel naar de auto te brengen.
En binnen een kwartiertje was ik weer zo wakker als wat!
Ik heb nog wel een uur of 3 napijn gehad, maar dat is nu, een dag later, over. Mijn wang is dik, dat wel. Dat kan nog wel een paar dagen duren. Maar als alles goed gaat, ben ik over een dag of 6 weer een heel stuk 'de oude'.

Bedankt, mensen van de Kliniek. Jullie begrijpen hoe het moet. Het is zó fijn om met zorg, begrip en vriendelijkheid te worden behandeld!
Ik ga alle mensen die moeite met soortgelijke behandelingen hebben, jullie adres aanbevelen!!

Als eerste wil ik jullie hartelijk bedanken dat jullie mij zo goed geholpen
hebben!!!!!

Ik als angsthaas durfde nooit naar de tandarts. Het is voor mij ongeveer
meer dan 16 jaar geleden dat ik daar ben geweest. Heb wel duizend keer de
site gelezen.
Maar naar een ontsteking te hebben gekregen toch maar de telefoon gepakt en
gebeld. Ik kon op maandag 7 mei terecht voor een intake.
Ik moest in de stoel gaan liggen en dat vond ik toch eng. Maar de
medewerkers stellen je echt gerust. Onverstelbaar zeg!!! Nou toen kwam de
begroting wat er allemaal moest gebeuren, twee a4tjes vol zeg. Er moest 9
kiezen worden getrokken en de rest moest gerepareerd worden.

Op donderdag 31 mei was het zover. Ik had een afspraak om half 3. Wij zijn
al op tijd van huis gegaan omdat het drie uur rijden is. Heb er zelf heen
gereden zodat ik me niet zo druk kon maken. Een uur van te voren moest ik
een pilletje innemen die ervoor zorgde dat ik wat rustiger was. Nou dat
pilletje hielp wel totdat ik in de stoel lang en bij mezelf dach ja?nu gaat
het gebeuren. Maar de medewerkers stelde mij weer gerust en voordat ik het
wist was alles klaar na twee en halve uur onder narcose.

Heb niet pijn in mijn mond gehad. Maar wel last gehad van mijn keel en dat
was alles.

Had ik dit maar veel en veel eerder gedaan zeg!!

Voor alle bange mensen, gewoon een afspraak maken. ECHT DOEN!!!

Beste, werknemers van de kliniek nogmaals bedankt voor de geweldige
behandeling!!!!!!!!


Tot over drie maanden!!!!

Gisteren ben ik geholpen. Vijfentwintig tanden en kiezen zijn onder narcose verwijderd en ik heb er helemaal niets van gevoeld. Toen ik wakker werd kon ik mijn tranen niet bedwingen, na dertig jaar van angst en frustratie was ik eindelijk van mijn tandarts probleem af.
Een dag later overheerst een gevoel van blijdschap. Ik heb wel wat last van een pijnlijke keel en ook is het nog wennen aan de prothese. Die pijnlijke keel is natuurlijk te verwaarlozen als je net zoals ik kiespijn maandenlang wist te onderdrukken met behulp van pijnstillers, warme douches en meer van deze noodgrepen. De prothese zal echt wel wennen en het probleemloze spreken komt binnen nu en een paar dagen wel weer terug.

Toch heeft deze ingreep wel wat implicaties die het overdenken waard zijn.
Als ik lach zal ik er aan moeten wennen dat het niet meer nodig is om met je handen je mond te bedekken uit angst dat andere mensen een blik in je mond kunnen werpen. Ik hoef niet meer stiekem naar de drogist om paracetamol in te slaan zodat mijn vrouw niet merkt dat de pijnstillers in een razend tempo worden geconsumeerd en mocht ik nog eens ooit worden afgewezen bij een sollicitatie hoef ik mij het hoofd niet meer te breken of de afwijzing te maken had met de toestand van mijn gebit. Ik ga vanaf vandaag ook niet meer doorzappen op TV als er een tandpastareclame verschijnt alhoewel ik het geluid van een tandartsboor nog steeds niet zal kunnen verdragen.

Ik besluit met een uitspraak van mijn lieve zus. Toegeven dat je bang bent voor de tandarts is een ding, er een oplossing voor zoeken is geweldig. Ik hoop dat deze reactie twijfelaars over de streep kan trekken.

14 maart was mijn intake. Ik ben er met knikkende knieen naar toe gegaan. Er
wordt een foto gemaakt, je gaat in de stoel zitten, tandarts gaat kijken
zonder haakje en je krijgt een begroting en that's it! Daarna nog een intake
gehad met de anesthesie assistente. Ze is echt een alleraardigste dame. Nou,
er moest toch wel een en ander gemetseld en gestucked gaan worden. De
tandarts had verteld alles in 2 keer 1,5 narcose te willen doen. Omdat er
ook een wortelkanaalbehandeling bij zat.

Daarna een en ander gezocht met de verzekering. Ik kreeg de machtiging en
mocht een afspraak maken.

Gisteren 24 mei was het dan zo ver. Na een rit van 2 uur kwamen we aan. Niet
zo lang nadat ik er was werd ik al opgehaald door een tandarts, zijn naam
heb ik door de consternatie niet onthouden,wel weet ik dat ook hij een en al
vriendelijkheid was. Ik mocht in de stoel gaan zitten. Er liepen een
assistente en anesthesist rond. Ik zeg tegen de assistente dat ik het erg
eng vond en begon te huilen. Hierop kwamen de assistente en anesthesist bij
me en legde de tandarts zijn handen op mijn schouders. Hierop was ik snel
gekalmeerd en kreeg ik een prikje. Hier voel je niks van. Er werd een
apparaat op aangesloten met een slangetje en ik was weg.

Daarna mis ik een stuk uit mijn geheugen, zo "dronken"was ik toen ik na 3
uur uit de narcose kwam. Ik schijn al eerste te hebben gezegd dat er een
stuk op mijn kies zat. Ze hebben ook mijn gebroken kies gerepareerd. De
wortel was niet nodig en in 3 uur hebben ze alles opgeknapt. Napijn had ik
op de dag zelf behoorlijk, ja wat wil je, alle bestaande vullingen moesten
eruit. Nu is de napijn al minder.
Doordat ik ook keelontsteking heb heb ik wel een giga keelpijn.

Al met al echt een superbehandeling door de meest vriendelijk mensen die je
ooit tegen bent gekomen. Dit is ook de mening van mijn zus die mee was.

Dus mensen die net als ik bang zijn voor de tandarts maak een afspraak. Je
hebt niets te verliezen, alleen maar te winnen.

Mensen van de kliniek, bedankt voor de goede zorgen en tot eens in het half
jaar.

Er ging de laatste jaren geen dag voorbij dat ik niet aan de tandarts dacht. Elke dag word je meerdere malen geconfronteerd met je aftakelende gebit en je angst om er iets aan te laten doen. Bij mij was het niet de pijn die me deed besluiten om te gaan zoeken naar een goede tandarts, maar elke dag die druk op je schouders. Als in gezelschap het woord "tandarts" viel, raakte ik al compleet in paniek. Laat staan de gedachte om iets aan je gebit te laten doen. Gek genoeg heb ik nooit echt veel pijn gehad aan mijn tanden. Maar als er opeens allerlei stukjes tand en kies gaan afbreken....dat ziet er niet mooi uit en het kost veel moeite om het te verbergen. Ook ik had vroeger niet zo'n aardige tandarts en allebei mijn ouders waren panisch voor de tandarts. Zo is mijn angst steeds groter geworden.Maar ik ben 31 en wilde er echt iets aan laten doen voordat het echt te laat zou zijn. Dus moest er iets gedaan worden. Ik ben gaan surfen op internet en kwam zo bij de Amaliakliniek terecht. Dit leek de perfecte oplossing. Maar het heeft erg lang geduurd voordat ik een afspraak durfde te maken. Ik heb alle reacties van de patienten wel tien keer doorgelezen en toen eindelijk pas gebeld. Stel je voor dat je het wel allemaal merkt, wat ze doen met je gebit...dat de narcose niet werkt. In december 2006 had ik de intake. Dit wordt heel rustig gedaan. Alleen, de schaamte bij mij was erg groot, toen ik mijn mond moest opendoen en laten nakijken. Maar de tandarts is heel rustig en behandelt je gewoon als een normaal persoon. Geen stomme opmerkingen en dergelijke ( die ik vroeger wel altijd van mijn tandarts te horen kreeg). Op 27 februari was ik aan de beurt voor de behandeling onder narcose. En geloof me, de aanloop naar die behandeling is gewoon het ergste. De angst en zenuwen. Toen ik uit de wachtkamer geroepen werd dacht ik dat ik doodging van angst, maar zodra je de behandelkamer binnenkomt en in de stoel gaat liggen, word je zo gerustgesteld en voordat je het weet slaap je al. De assistente heeft me, toen ik in de stoel lag, heel fijn gerustgesteld: "het komt allemaal goed" en schouderklopjes. Daar word je al rustiger van, want zij zal het wel weten tenslotte?? Dan komen de geweldig aardige en positieve anaesthesisten, je krijgt een prik en weg ben je. Opeens word je wakker gemaakt en dan is het gewoon gebeurd. In een behandeling was mijn hele gebit gedaan. Ongelooflijk. Ik was een beetje suf, maar was verder goed bij mijn positieven en heb geen rare taal gesproken. Alleen weet ik niet meer of ik de tandarts wel heb bedankt. In de auto op de terugreis ben ik de hele tijd wakker geweest. Sterker nog, ik ben de rest van de dag gewoon wakker geweest. Dit is echt een uitkomst voor mensen die net zo bang zijn als ik. Maak gewoon die afspraak, echt, je zult je daarna zoveel beter voelen en zo trots zijn op jezelf...en weer lekker breeduit lachen. Het brengt absoluut meer geluk in je leven. En heel veel opluchting.Bedankt alle mensen die me geholpen hebben.

Voor iedereen die bang is voor de tandarts is dit de uitkomst, je wordt zo vriendelijk en lief geholpen dat je al het gevoel hebt dat je een persoon bent en geen nummer, dit is al heel fijn. Ook ik heb gebeld na lang aarzelen en wij hebben besloten dat ik een nieuw bovengebit zou krijgen, niet eens omdat ik zo,n slecht gebit had maar altijd pijn en de ene zenuwbehandeling na de andere, het hielp gewoon niet meer, dus wij vol frisse tegenzin erheen op zaterdag had een afspraak om 2 uur, maar dat werd pas half 4, maar kreeg een infuus en voordat ik het wist sliep ik al, ik werd weer wakker gemaakt en had het nieuwe gebit al in mijn mond, dat was best even wennen in het begin, heb van de hele behandeling echt niets gemerkt. Ik ben nu een week verder en heb best wel een beetje napijn gehad en ook het wennen met praten en slikken met een nieuw gebit is best wel raar, maar het went heel snel. Ik hoop dat ik iedereen het gevoel kan geven, blijf aub niet met pijn of problemen lopen het is het echt niet waard.

Ook ik wilde even wat schrijven op jullie website omdat ik (toen ik nog niet behandeld was) duizenden keren de reacties van de mensen wilde lezen op zoek naar bevestiging dat het allemaal wel mee viel...
Ik was ontzettend bang voor de tandarts en al een aantal jaren niet meer geweest maar toen werd ik bang voor de narcose..bang dat ik niet meer wakker werd...Ik was weken van tevoren bezig in mijn hoofd en de engste scenario's kwamen langs. Ik werd een dag vantevoren gebeld om mij nog aan de afspraak te herinneren toen ik tegen die mevrouw zei dat ik toch wel erg bang was dat ik niet meer wakker werd, vertelde ze rustig dat ik mij geen zorgen hoefde te maken en dat het een " kleine" narcose betrof. Ik was helemaal opgelucht en vol goede moed zaten we op 12 december 2006 om 6.00 uur in de auto! Nu ging het echt gebeuren! Om 10.15 uur waren we er...ik zag ouders met hun kindjes meegaan en huilend weer terugkomen en moest wel een paar keer slikken. Ook ik ben (net 1 jaar) moeder en kan mij dat allemaal goed voorstellen, zo'n klein hummeltje in diepe slaap...maar goed ik was eindelijk aan de beurt en ik mocht in de stoel plaatsnemen mijn partner liep mee en de tandarts en assistentes maakten een gezellig praatje met me. We moesten nog even op de anathesist wachten en toen ze er aan kwam gierden de zenuwen door mijn lijf...Het was een super lieve anasthesist..Ik kreeg een infuusnaald in mijn hand (voel je niets van) en het narcosemiddel werd toegediend. Ik keek mijn partner aan, ik keek de anesthesist aan, kreeg even wat tranen in mijn ogen omdat het NU echt ging gebeuren. De anesthesist veegde mijn tranen weg en hield mijn hoofd vast en weg was ik...In diepe slaap...

In de auto werd ik wakker, heel slaperig....Ik vroeg aan mijn partner wat er allemaal gebeurt was want ik weet helemaal niets meer alleen nog dat ik tegen iemand "bedankt" zei.
Mijn partner vertelde dat ik maar niet wakker wilde worden en in de kamer ernaast werd gebracht en in een rolstoel werd gezet. Ik heb een assistente haar hand gepakt en die tegen mijn gezicht aangelegd en haar duizend maal bedankt (schaam schaam) Ik weet er helemaal niets van. Ik ben naar de auto gereden en in de auto gezet. Mijn partner moest er wel om lachen wat ik allemaal had gezegd en ik achteraf ook. Jeetje wat een ervaring. Echt super gewoon. Ik heb weinig last gehad van napijn. Er zijn 2 kiezen getrokken en acht gaatjes gevuld. Was wel 2 weken wennen met eten enzo maar goed wat wil je...het is niet zo maar iets.
De narcose op zich was ook best heftig en heb wel een weekje rustig aan moeten doen en had veel slaap nodig. Maar goed denk dat het voor iedereen weer anders is...
Ik hoop dat ik kan bijdragen dat je het gewoon moet doen, niet wachten maar doen. En ik ben zoooooooo blij dat ik het gedaan heb! Je krijgt er absoluut geen spijt van en niet bang zijn want je merkt echt helemaal niets ervan wat ze met je doen.

Ik wens je veel succes met je beslissen.

en mensen van deze geweldige kliniek, bedankt! 1000 maal bedankt voor de lieve zorgen

ooit getwijfeld naar de tandarts te gaan omdat je zo bang bent,
niet doen,
het gaat ten koste van je gebit en ik kan het weten,
ik heb gelukkig alle tanden nog wel maar nog erg weinig kiezen,
er waren weer ettelijke afgebroken,
maar durfde ook niet naar de tandarts te gaan,
ik wist dat er getrokken moest worden,
voor de na pijn ben ik eigenlijks niet eens bang,
maar de tandarts zelf wel,
dus voor de boel ging ontsteken heb ik de gok gewaagd en kon hier erg snel terecht,
ik werd erg vriendelijk en eindelijk ook eens serieus genomen in mijn angst,
er moest bij mij heel wat gevuld opgelapt en getrokken worden,
maar voor de 2de keer van mijn leven had ik pas op de dag zelf de zenuwen,
normaal loop ik minimaal al een week van tevoren met buikpijn ;(
alleen al het idee dat ik naar een tandarts moet,
maar ze waren er zo lief en begripvol,
met de narcose ook,
want toen ik de beruchte stoel weer zag schoot ik zo vol met stress dat ik stijf stond van de zenuwen,
maar de anestist was ook erg lief en begripvol,
nu ben ik niet bang voor die spuiten enzo,
maar die stoel en de tandarts,
maar het was zo gepiept,
het infuus met narcose ging erin en ik was zo van de wereld,
toen ik bijkwam wou ik meteen in de spiegel kijken ;)
ook al was er getrokken en mis ik best wel veel kiezen nu,
moet zeggen dat ik echt heel erg blij was en nog ben met mijn witte vullingen,
daarvoor had ik alleen maar die lelijke amalgaan in mijn mond,
ik heb nog 1 kies waar dit inzit,
de rest is prachtig geworden
van het trekken had ik wel napijn,
dat zakt nu aardig af,
maar ben zo blij dat ik dit gedaan heb,
zo hoefde ik de behandeling niet mee te maken die voor mij een crime is,
mijn kaak is weer helemaal schoon en netjes,
alles is weer gezond en ik ga ervoor om dat ook zo te houden ;)
de narcose was ook zo gedoseerd dat ik op mijn eigen 2 benen de kliniek uit kon lopen,
dus petje af voor deze mensen,
want ik zou het zo weer doen ;)
dus iedereen die twijfelt,
gewoon doen,
want je merkt er echt helemaal niks van,
ik heb wel napijn gehad maar dat was van oude wortel resten,
de andere 2 kiezen die getrokken waren heb ik absoluut geen napijn gehad,
van de vullingen ook helemaal niks nop nada,
als ik dit bij een normale tandarts had moeten laten doen,
ik geloof dat ik niet was op komen dagen,
nu wel en ben er nog steeds heel erg blij om ;)

Inmiddels is het 14 dagen geleden dat ik de eerste behandeling onder narcose heb ondergaan en 2 dagen later de volgende.
Graag wil ik jullie bedanken voor de manier waarop jullie omgaan met ons als bezoekers van jullie kliniek;
die er trouwens geweldig uitziet nu jullie zijn verhuisd. De sfeer alleen al maakt dat je je al snel op je gemak voelt en dat bij een tandarts!

Maar het belangrijkste is natuurlijk de manier waarop je geholpen wordt.
Het zou mooi zijn als meerdere tandartsen op deze manier zouden werken. Dat zou veel angst, schaamte en pijn schelen.

Na lang aarzelen en steeds maar weer uitstellen, vorig jaar eindelijk de stap gezet en achteraf had ik niet zo lang moeten wachten.
Alleen al hoe er werd gereageerd aan de telefoon was al geruststellend. Er wordt rustig de tijd genomen, er wordt echt naar je geluisterd
en bovendien wordt je door iedere medewerker vriendelijk en met respect behandeld.
Kortom, als je al heel lang twijfelt; gewoon de telefoon pakken en bellen.


Tot slot nog een compliment voor degene die deze site heeft gemaakt, want dat is denk ik voor veel mensen de eerste kennismaking met de Amaliakliniek en maakt het al iets makkelijker om een afspraak te maken

Bedankt voor de goede zorgen en voor de kindvriendelijke aanpak!!!
Het is net een week geleden dat mijn dochtertje Marie, (6 jaar), bij
jullie is verzorgd onder narcose.
Er werden 8 tanden getrokken en ... haar herstel is spectaculair.
Door de enorme lieve aanpak van jullie anesthesist en tandheelkundige is
haar angst voor de tandarts volledig verdwenen.
Marie heeft in het verleden al regelmatig een prik gekregen, ze was dus
enorm bang voor de injectie om in slaap te geraken.
_Ze heeft echter niets gemerkt van de prik_ omdat we eerst een zalfje
moesten smeren en omdat ze werd afgeleid met speelgoedjes!!!
Dit vonden mijn moeder en ik ongelooflijk, het is echt prettig als er op
zulk een manier aandacht wordt besteed aan JE EIGEN KIND.

Ik heb vandaag een behandeling onder narcose gehad en al mijn boventanden zijn getrokken en vervangen door een kunstgebit.
Mijn onderste tanden zijn schoongemaakt en waar nodig gerepareerd.
Ff terug naar het begin.
November 2006 ik had ontstoken tandvlees en na veel pijnstillers slikken heeft mijn vriendin gezegt dat het nu wel genoeg was en me naar de huisarts gestuurd.
Naar de tandarts durfde ik niet.
Ik was al zeker 20 jaar niet geweest.
De huisarts zij dat ik een wortelkanaal onsteking had en vroeg waarom ik niet naar de tandarts ging.
Hij maakte er niet veel woorden aan vuil en zij dat ik naar Kerkrade moest gaan.
Zijn Assistente zou me wel een telefoonnummer geven en een web adres.
Thuisgekomen dus naar die website gaan kijken en de stap genomen om te bellen.

In December had ik het eerste gesprek en daar was ik al nerveus voor, maar het viel reuze mee.
Ik werd vriendelijk te woord gestaan en alles werd duidelijk uitgelegd.
Dat beruchte haakje werd ook niet gebruikt. Gelukkig!
Er werd gelijk een afspraak gemaakt en vandaag 11 Januari is het dus gebeurt.
En bang dat ik was.
Blijkt ook nog dat 1 van de artsen daar uit mijn dorp te komen, dus dat werd gebruikt om mij een beetje af te lijden en ik was vertrokken voor ik er erg in had.
Mijn vriendin was er op dat moment nog bij en zij vertelde mij dat ze tijdens de behandeling in de wachtkamer heeft gewacht.
Toen ze weer bij me mocht zegt zij was ik stom dronken leek het wel.
Ik sloeg wartaal uit en daar kan ik mij niks van herinneren.
Ze hebben mij met een rolstoel naar de auto gebracht ( wat een luxe ).
Dat was allemaal rond 12 uur en nu zit ik weer vrolijk thuis.
Ik heb geen pijn, maar het bloed wel nog een beetje.
Als ik dit eerder geweten had dan had ik dat allang gedaan.
Ik kan het iedereen aanraden.

Bij deze wil ik jullie super bedanken voor afgelopen dinsdag.
Ik ben 3 kiezen armer en een heleboel vullingen rijker en ik heb nog steeds geen pijn!!!!
ONVOORSTELBAAR!!!!!!!
Vantevoren had ik echt heel veel schrik, zo erg zelfs dat ik er een dag ziek van ben geweest,
achteraf gezien; nergens voor nodig geweest!
Ideaal, je komt binnen, een prikje in je hand, je gaat lekker slapen, je word wakker en klaar is kees!!

Ik had op 05-12-2006 een afspraak onder nacose.
Ik had op dat moment geen angst,
Maar ik moest wachten en voor mij duurde dat natuurlijk heel lang,
Maar dat was dus niet zo dat gevoel van wachten,ik ben zo blij dat ik geweest ben naar deze mooie partijk,wat nu helemaal verbouwd is,
Het is prachtig,mensen ben niet bang voor de tandarts kom naar deze kliniek en je praat het zelfde als mij.
Je krijg een spuitje ,
En je bent weer zo wakker ik heb zo lekker geslapen dat ik helemaal niet wou opstaan.
Het zijn schatten deze hele team,
Bang zijn heeft geen zin,kom op mensen

Ik zal mijn verhaal kort houden, meer dan 20 jaar was ik niet bij de tandarts geweest!
En ook toen mijn kies links afbrak ging ik gewoon rechts eten, wel met pijn maar goed te doen als je echt bang bent voor de tandarts.

Tot het moment dat het echt niet meer ging en ik besloot dat er NU iets moest gaan gebeuren.
Kortweg het intakegesprek vond plaats en ik was al blij dat niet alles er uit moest, de renovatiewerkzaamheden kwamen er op neer dat er 3 verstandkiezen uit moesten 2 gewone kiezen duizend en een gaatjes en een zeer grondige schoonmaakbeurt. Etc etc.
2 x onder narcose heerlijk, je gaat slapen en word meteen weer wakker en KLAAR!
mijn vrienden worden nu gek van me omdat ik iedereen mijn mooie tanden laat zien haha,
mensen die twijfelen doe het nou je krijgt er geen spijt van.

Mijn dank gaat uit naar het gehele team, ga door met het fantastische werk.

Vorig jaar op 14-04-2005 ben ook ik geholpen door die kanjers van de kliniek. Mijn verhaal kun je lezen bij de datum 25-04-2005.
Nu ben ik bijna 1.5 jaar verder en ik ben nog steeds zo blij dat ik toen die stap genomen heb. Inmiddels ben ik al 3 x (elk half jaar)
zonder knikkende knieën bij "mijn zorgvuldig uitgezochte tandarts" geweest voor controle. Alleen een beetje tandsteen verwijderen,
en de laatste keer stond ik na een aantal minuten al weer buiten, bijna geen tandsteen. Tja er zijn ook nadelen aan zo'n behandeling,
ik durfde bijvoorbeeld weer alles te eten met het gevolg dat ik een aantal kilootjes ben aangekomen. Oh en ik ben wat luidruchtiger
geworden omdat ik nu breeduit kan lachen en mijn hand niet meer voor mijn mond hoef te houden van schaamte. En na ruim een
jaar kijk ik nog geregeld breed lachend in de spiegel om te zien of ik het allemaal niet gedroomd heb. Hoezo ijdel, haha.
Maar zonder dollen, ik kan alleen maar zeggen dat dit de beste keus is geweest die ik ooit in mijn leven gemaakt heb en dat ik het zo
weer zou doen, ware het niet dat ik ze in Kerkrade beloofd heb goed voor mijn opgeknapte gebit te zorgen en dat probeer ik dan ook.

Maak die afspraak, neem die stap, ze zijn echt geweldig. Mijn sociale leven is zoveel mooier geworden, echt waar.

het was zo ver ik moest voor mijn behandeling naar jullie toe komen.
ik zag er behoorlijk tegenop.
het was op die dag ook nog een beetje uitgelopen.
ik zou om 14.00 uur geholpen worden maar kon pas om 14.30 uur naar binnen.
ik zei nog tegen de tandarts dat ik er zo tegenop zie, en intussen zat het infuus al in mijn hand waar ik niks van had gevoeld.
en voor ik wist werdt ik wakker en het was al gebeurd, mijn boventanden waren er allemaal uit en beneden was alles netjes weer bij gewerkt
de tandarts deed me de boven prothese erin en ik kon naar huis.
ik kon wel huilen zo blij was ik dat het gebeurd was nu kan ik weer lachen op foto's en hoef me niet meer te schamen voor mijn slechte tanden.
en de napijn valt ook reuze mee ja je voelt wel wat maar het is niet veel.
ik raad het iedereen aan het was fantastisch hoe ze me daar hebben geholpen.

graag zou ik iedereen willen bedanken die mijn geholpen hebben .
het was fantastisch ik kon voor mijn behandeling 04-07-2006 naar jullie
kliniek komen ,ik had jullie pagina al driehonderd keer gelezen en had zo
iets van het zal wel eerst zien dan geloven . we moesten er om 10 uur zijn
maar we waren iets te laat omdat er hele lange files stonden. we waren om
half 7 al weggegaan en na bijna 4 uur kwamen we aan .ik kon gelijk naar
binnen dat was wel heel prettig hoefde ik niet in de wachtkamer te zitten ,
er kwam een man naar me toe en die zei daar is de dame uit rotterdam ik
lachte wel maar was niet echt blij . ik kon wel huilen .hij deed een klein
prikje in mijn hand , daar voelde ik helemaal niets van en daar ging het
infuus aan en voor dat ik het wist lag ik in dromenland , ik werd wakker
gemaakt en vroeg waar ik was ik had gewoon een idee dat ik thuis in bed lag
te slapen, de meneer vertelde mij bij de tandarts ik zei oooo nee he !! hij
zei het is al achter de rug ik kon het niet geloven ik met me tong langs me
tanden en inderdaad de kiezen waar ik last van had waren eruit . ik vroeg
een spiegel en wist niet wat ik zag ik had een schitterende lach . ik was zo
blij en opgelucht dat ik iedereen wel kon zoenen ,deze mensen zijn voor mij
fantastisch de tandarts is niet me favoriet maar als het op deze manier gaat
ga ik er met een lach naar toe ik wil iedereen heel erg bedanken en tot
volgend jaar want ik kom bij jullie graag terug

Wij willen jullie bedanken voor alles wat jullie gedaan hebben om onze dochter van 4 jaar weer blij te maken.
4kiezen zijn er getrokken en 4 kiezen hebben jullie kunnen maken terwijl ze er zelfs niks van heeft vernomen.
Ze is apetrots en laat het aan iedereen zien die het maar zien wil.
Ze heeft totaal geen napijn gehad en 's middags weer gewoon kunnen eten .
In de auto zat ze alweer te tekenen en te spelen terwijl wij dachten dat ze wel weer in slaap zou vallen maar niet dus.
Wij bedanken jullie voor die enorme steun en goede uitleg van alles dit was de rit van ruim 3 uur wel waard ze is weer helemaal gelukkig en er gaat niks boven het geluk van je eigen kind.

wij willen jullie namens onze kinderen bedanken voor de fijne behandeling die wij bij u mochten ontvangen.
Na vele behandelingen die onze kinderen in het AMC Nijmegen hebben gehad door een infectie die nier uitval ten gevolge had, had dit ook het gevolg dat hun gebit door medicatie behoorlijk was aangetast, vooral bij onze dochter van 2 jaar oud.
Wij waren al bij verschillende tandartsen geweest voor behandeling, ja zelfs bij het tandheelkundig centrum van het universitair ziekenhuis maar daar wilden ze hen niet helpen .
Na wat research op internet kwam ik bij jullie kliniek terecht en heb meteen geinformeerd en konden onze kinderen terecht voor behandeling.
Gelukkig konden de tandjes van onze zoon, 3 jaar oud nog opgelapt worden en heeft hij nu een mooi gebitje.
Helaas voor onze dochter van 2 moesten haar vier voortanden boven verwijderd worden en nog eens twee kiezen boven. De rest van haar tandjes konden gelukkig nog geredt worden en dus heeft ze ondanks haar "fietsenrekje" weer een stralende lach.
Het was een hele prettige ervaring met jullie kliniek en ik hoop dat jullie dit dankbaar werk nog lang mogen doen.
Wetende dat onze kinderen eigenlijk "als de dood zijn" voor doktoren, omdat de ervaringen niet altijd prettig zijn, zei ons zoontje en dochtertje:
Mamma, dit was wel een lieve doctor he !!!
Dit doet een moederhart goed en ik hoop dat jullie zo'n reactie ook goed mag doen.
Nogmaals bedankt voor alles !!!
Namens onze kinderen Mathijs en Annika,

na vele jaren van stres zenuwen moest er toch wel een x iets gebeuren,via myn kameraad,die my een tip gaf om naar het zuiden te gaan,eerst mailen,want je weet maar nooit,
de grootste angst voor my was die verdoving spuit,maar hier kreeg je een slaap spuit,maar dat is voor my ook al genoeg om doorgedraait te worden.
uit eindelijk toch maar een afspraak gemaakt,terug kan ik altyd.
een mooie blonde meid die zonder tangentjes myn mondje bekeek
zy dat een kunstgebid boven en onder noodzakelijk was.
het happen is geen probleem, dus dat maar gedaan.
by het intake gesprek,heb ik uitdrukkelijk gezegt GEEN SLAAPSPUIT. dit heb ik zekers 3x herhaald met trillende handen en kloppent hart.
de anesist(vero) zy dat een mondkapje ook kon,dit was geen probleem.
na vele mailtjes & telefoontjes met vero kwam de 28e mrt. steeds dichter by.
ik begon dagen aftetellen,
ook in overleg met myn huisarts die my gerust stelde,
heb ik via vero slaap tabletten gekregen voor een dag ervoor, en s'morgens op de heenweg.
deze werkten maar 1/2, ik was suf,vermoeit, maar niet in diepe slaap.
by aankomst werd er door myn vader angela erby gehaald omdat ik behoorlijk zenuwachtig in de auto zat.
deze pers. had het direckt in de gaten, en gaf my een slaap tablet wat 4 x zo sterk was dan de vorige.
na +-1 1/2 u. werd ik wakker(gevoel 2 min.) en dacht dat ik nog moest worden geholpen,nee hoor, ik had nog maar 5 ondertanden over,waardoor het gebid pas werd gemaakt.
en de druk weg was,z'n mondkapje brengt je ook erg in slaapt.
eten drinken heeft nu nog een beetje problemen,maar dat went wel.
by een volgende operatie weer een mondkapje,
dat geeft my ook rust.

DOEN!!!

Dit is wat ik als eerste zou willen zeggen tegen diegene die nog twijfelen en al tientallen keren de reacties gelezen hebben (net als ik deed).
Ik weet dat het makkelijk praten is voor iemand die de behandeling al achter de rug heeft, afgelopen donderdag (06/04), maar geloof me;
't valt reuze mee...en deze woorden komen van iemand die al 15 jaar niet in een tandartsstoel gezeten had!
Ook ik ben begonnen met de reacties tientallen keren te lezen, twijfelen en weer is op de site gekeken.
Na lang aarzelen eens een mailtje verstuurt. Netjes en vriendelijk mailtje terug met de mededeling dat ik gewoon telefonisch een afspraak
kon maken. Na weer een tijdje getwijfeld te hebben, toch maar eens een belletje. En vanaf dat eerste telefoontje is het eigenlijk "vanzelf"
gegaan. 'k Bedoel te zeggen; de mensen zijn daar allemaal zo vriendelijk, van het eerste telefoontje tot de uiteindelijke behandeling, dat
er een last van je af valt, je hoeft je eigen niet te schamen voor je angst! Geloof me, je bent niet alleen, zoals je op de site kan lezen.
Dus is het niet naar aanleiding van dit mailtje, dat je eindelijk de telefoon durft op te pakken, dan hoop ik dat je dat doet na een van de volgende
bezoeken op de site. Dat hoop ik echt, omdat er zo'n last van je af valt, zodat je je algeheel ook een stuk lekkerder voelt!
Nou sterkte, en pak op die telefoon!
Tot slot wil ik langs deze weg nogmaals het hele team bedanken!! Jullie maken met z'n allen toch het verschil voor veel
mensen denk ik! Dus tot de volgende keer zou ik zeggen.

Afgelopen dinsdag was het voor mij zover, na 6 jaar uitstel en kiezen trekken uit wanhoop?.

Ook ik had het constant voor me uit geschoven om te gaan, en heb enkele jaren geleden al eens een intake gedaan bij jullie, verder kwam ik toen niet?

Jammer, maar helaas. Nu had ik wel door gezet, en ja, het viel GEWELDIG mee!!!

Vooraf hebben ze nog met me gelachen? Ik heb als beroepsmuzikant een act waarbij ik de gasten

ontvang als Oeshi, een persiflage op Wendy van Dijk.

Alleen al te bedenken dat ik dus een man ben, ziet dit op zich al bezopen uit.

Echter, het nepgebitje dat ik gekocht had bij een carnavalszaak, bleef gewoon niet zitten met dat goedkope spul dat ze erbij leverden.

Dus, zo geraffineerd als ik kon, heb ik jullie om raad gevraagd, en nu kan ik mijn act in volle overtuiging brengen bij mijn optredens.

Maar dat terzijde, iedereen in jullie team wil ik bij deze van harte bedanken, ook die Belgische schone dame.

( Ik heb een zwak voor Belgische dames, ze hebben door hun accent een extra portie stijl!!)

Het heeft me 100 % meegevallen, en aangezien ik links nu geen kiezen meer heb, zal ik me zsm melden om hier een oplossing voor te vinden.

Zo zie je maar, als je te lang wacht met naar de tandarts te gaan, gaan waarschijnlijk ook al je tanden eraan!!!

En dat is dood zonde!!! Vooral gezien deze fijne mogelijkheid om er iets aan te doen.

Heeeeeeeeel hartelijk bedankt allemaal!!

Ik wil iedereen nog bedanken voor de goede zorgen.het is mij 100% mee gevallen.Ik ben vanmorgen om half 12 geholpen ,en zat om 1.15 uur weer in de auto.Heb helemaal geen napijn,en ben de hele weg wakker gebleven.Toen ik thuis kwam heb ik een lekker bakje koffie gedronken.Daarna heb ik gegeten en ben toen heerlijk met de honden wezen wandelen.Daar kwam ik iemand tegen die ook zo,n angst had voor de tandarts.Ik heb jullie gelijk aanbevolen,dat leek haar wel wat.Er is heel wat aan mijn gebit gebeurd,maar ik ben helemaal gelukkig,als ik weer wat heb kom ik gelijk weer bij jullie.
Nogmaals heel hartelijk bedankt voor de goede zorgen

Zaterdag 18 maart jl was het dan zover. In 1989! kreeg ik te horen van mijn toenmalige tandarts dat de verstandskiezen voor problemen konden gaan zorgen en dat ze er maar beter uit gehaald konden worden. Dat zou dus de kaakchirurg moeten doen. Met de verwijskaart op zak liep ik naar buiten en dacht:: NO WAY! Ik heb nog tijd zat want ik voel er niets van. Als ik er last van krijg zie ik het dan wel weer. De laatst jaren voelde ik toch een van die kiezen duwen tegen mijn andere kiezen en ik kreeg het er toch wel een beetje benauwd van. Het zou er nu toch van moeten komen....
Op een morgen in november ben ik het internet gaan afzoeken naar een angsttandarts. Ik wist niet of zoiets bestond. Uiteindelijk kwam ik op de site www.angstvoordetandarts.nl. Ik heb gebeld voor een afspraak en ben dus vorig weekend geholpen. Het was een hele bijzondere ervaring. Ik was helemaal niet abnormaal zenuwachtig omdat ik diep van binnen wist, dat ik er niets van zou merken. Dat hadden ze mij op het intakegesprek immers uitgelegd. En die napijn waar iedereen het over had was een zorg voor later. Ik liep de behandelkamer in en ben op de stoel gaan zitten. Dat liep heel soepel en nadat het behandelend team zich had voorgesteld kreeg ik een infuus en na een minuutje ben ik ingeslapen. Ineens schudde iemand mijn hand en zei: Het is gebeurd! Ik dacht nog: Ik sliep net zo lekker, waarom maak je mij wakker? Och ja, ik ben bij de tandarts! Ik werd in een rolstoel geholpen en heb ik de wachtkamer mijn duimen omhooggestoken voor de mensen die daar zaten te wachten op hun behandeling. Het was super gegaan! Ik weet niet of ik iedereen heb bedankt (het uur nadat ik wakker werd was ik niet echt bij mijn positieven) en anders wil ik dat bij deze doen. De mensen in mijn omgeving die wisten wat mij te wachten stond staarden mij ongelovig aan en je zag ze denken: Had ik dat maar geweten.... Ik heb het achter de rug en wat ben ik blij dat die krengen eruit zijn. Door deze ervaring hoef ik niet meer bang te zijn. Ik weet dat nu.
Tot de volgende controle!

Bij deze van harte bedankt voor de goede zorgen van zaterdag 18 maart.

Na 5 jaar geleden gehoord te hebben dat mijn beide verstandkiezen getrokken moesten worden zijn ze er eindelijk uit. Als kind zijn er bij mij twee kiezen en een voortand getrokken. Niet tegelijk, maar na die laatste voortand heb ik er toch veel angst aan overgehouden. Nu ben ik niet bang voor de tandarts, maar een behandeling als deze kon ik mij gewoon niet toe zetten.

Wat ik erg jammer vind is dat ik nog geen tandarts of kaakchirurg ben tegengekomen die van jullie bestaan wist. Natuurlijk heb ik jullie website gelijk bij mijn tandarts in IJmuiden laten vallen.



Eenmaal aangekomen was het ergste het wachten in de wachtkamer. Je bent toch een beetje zenuwachtig voor alles. Eenmaal aan de beurt liep ik de kamer in waar het een gezellige boel was. Arrow Jazz fm lekker hard en iedereen liep een beetje in het rond. Een meneer met een fleurig overhemd zou de narcose inleiden. Je krijgt een soort van infuusje en voor je het weet voel je het een en ander door je arm lopen. Je wordt een beetje duizelig en daarna is het een zwart gat tot je wakker wordt. Geen pijn, niks. Wel het gevoel dat je kaak zo groot als een voetbal is, maar ja, dat houd je toch met die verdovingen.

Gisteren heb ik na mijn behandeling, die ruim 1,5 uur geduurd heeft, niemand meer kunnen groeten of bedanken, ik werd nl. na 'n kilometer of 50 pas echt goed wakker, vandaar dit dank-bericht.

Wat is het me allemaal meegevallen! Ik heb absoluut niets, maar dan ook helemaal niets van de behandeling bemerkt!
Wat jammer dat ik daar al die weken zo verschrikkelijk bang voor ben geweest!
-- Natuurlijk had ik alle positieve reacties op jullie site wel 10x of vaker gelezen, maar zo veel lovende woorden leken me best wel overdreven, ik moest het eerst allemaal zelf meemaken en doormaken.

Ik heb gisteren niet eens het prikje van de narcose gevoeld en nu heb ik nog nauwelijks napijn, nou ja, wel een beetje keelpijn, maar dat zal in de loop van de dag zeker wel over gaan.

Op 9 maart DE behandeling en op 18 maart ga ik trouwen met, dank zij jullie, een stralende glimlach (geen dikke lippen of blauwe wangen, waar ik bang voor was!) en als we daarna op huwelijksreis gaan, kan ik eten en drinken wat ik wil, ik hoef niet meer alert te zijn op oer-oude vullingen die af kunnen breken, heb geen tand- en kiespijn meer, etc.etc.
Misschien kan ik in het vliegtuig wel zonder zorgen pinda's eten :-)

Ik moet nog 'n keer 'n uurtje terugkomen, omdat de behandeling nog niet helemaal klaar is. Jullie zullen mij niet horen zeggen dat ik graag terugkom, maar wel dat ik dan zonder enige angst terug kom.

Iedereen heeeeeeeeeel hartelijk BEDANKT en tot ziens!!!
Alhoewel, tot ziens? Als de volgende behandeling net zo gaat als gisteren en dat zal ongetwijfeld, dan zie ik weer niemand...

Lieve lieve mensen,

Ik wil jullie allemaal hartelijk bedanken voor de goede zorgen.
Ik ben vandaag 6 maart bij jullie geholpen onder gehele narcose voor
diverse gaatjes en een onstoken kies te laten trekken.
Het was maar een klein prikje en voor dat je het weet zit je weer in de auto
terug richting huis.
Wel een beetje napijn gehad maar dat hoort erbij.
Het is nu 17.00 uur en ik heb alweer een bord boerenkool met spek en worst
op ,dus het gaat wel weer goed.


Ik heb de laatse jaren veel aan mijn gebit gehad en steeds meer angst voor
de tandarts gekregen,ik ben pas 28 jaar en vindt het heel belangerijk om je
gebit goed in orde te hebben.
Enkele weken geleden heb ik dit adres op het internet gevonden en meteen een
afspraak gemaakt.

Nu zit ik alweer op de bank en is alles weer achter de rug.

Ik raad iedereen aan die bang voor de tandarts is ,ook al is het maar een
beetje,maak een afspraak

Langs deze weg wil ik jullie heel hartelijk bedanken wat jullie voor mij hebben gedaan.

Na zoveel jaar weer in de tandarts stoel, het is niet te geloven.
Ik zal jullie alle details besparen waardoor ik niet meer naar de tandarts durfde.
Na het lezen van alle reacties toch maar de stoute schoenen aan getrokken en een afspraak gemaakt.

Op 14 Feb zou ik geholpen worden, een echte Valentijnsdag!!
13 feb zijn we al vertrokken en hebben een overnachting gehad in Heerlen, dit omdat het van af ons toch zo'n 3 uur rijden is, en ik zeker niet te laat wilde komen.

We waren natuurlijk keurig op tijd, dat kon ook niet anders, toch!
Daar aangekomen vriendelijk ontvangen en toch nog een even moeten wachten omdat het iets uitliep, wat natuurlijk niet goed is voor de zenuwen
en je de kans krijg om je toch nog te bedenken.
Want eerlijk gezegd zag ik er erg tegen op en op het toilet heb ik toch nog even gedacht om de benen te nemen.

Ik werd geroepen, en ja daar gaan we dan.
De mannen in een keurig oranje bloesje wat erg fleurig stond, en ik me gelijk al iets op mijn gemak voelde.
Een hele vriendelijke anesthesist vroeg mij of ik plaats wilde nemen in de stoel en begon wat vragen te stellen, en voordat ik de kans kreeg
om te antwoorden was ik al vertrokken.

Het enige wat ik me kan herinneren is dat ik wakker werd in de auto zowat een half uur later en aan mijn man vroeg of hij wat water had. Voor de rest heb ik van alles niks gemerkt. Ik had nog zo graag iedereen persoonlijk willen bedanken, maar weet nergens meer van.
Dus nogmaals langs deze weg heel heel hartelijk bedankt.

Het is vandaag de 16 de het gaat goed, nog een beetje napijn, en een dikke wang maar oké als dat alles is !!!!!!

Nogmaals bedankt, en voor alle mensen die ook zo bang zijn voor de tandarts, ik wou dat ik het jaren eerder had gedaan!!!.

Hallo mensen,

Ook mijn dochter van 4 en ik van 33 willen jullie bedanken voor de goeie zorgen.
Op 29 november j.l. waren wij aan de beurt om onze tanden te laten behandelen . Wij waren die dag daarvoor al naar Heerlen vertrokken waar we in een hotel hadden geslapen. (omdat we uit drenthe komen en de reis zeker 3 1/3 uur duurde) En we moesten die dinsdag om kwart voor 9 aanwezig zijn tja en dan hadden we wel heeel vroeg van huis moeten gaan.
Dus na een nachtje slapen en zenuwachtig zijn kwamen we bij de kliniek aan, dochter en mezelf voor zien van verdoving zalf en pleisters. Maar bleek dat het alleen bij kinderen werkt (hahahaha) maar het idee was prettig. Eerst was onze dochter aan de beurt en daar mocht mijn man en ik bij zijn (tot ze in slaap viel).
En dat doen ze heel leuk voor de kids een van de dames was met haar aan het babbelen over de ringetjes en stuiter ballen terwijl aan de andere kan van haar het spuitje gaven en nog geen 5 tellen erna was ze al in slaap.
Ik mocht nog even de wachtkamer weer in. Ik moest nog ff wachten en 10 minuten daarna mocht ik in de kamer naast mijn dochter in de stoel. En leuk gebabbeld en ik vroeg aan de assistente of ik ook een ringetje of een stuiter bal mocht en 10 tellen later sliep ik ook al hahahahah( best een vreemde ervaring want ik was nog nooit onder narcose geweest) en toen ik wakker werd heb ik vreemde dingen gezegd zei mijn man,
ik had wel 3x gevraagd o ze er nig wat van konden maken........................ en ook ik ben in de rolstoel de deur uitgereden.
En inderdaad pas in de auto had ik het idee dat ik weer op de wereld kwam. Mijn dochter heeft nog lekker in de auto liggen slapen ze was 2 kiezen en 2 voortanden armer maar blij dat haar ``vieze`` voortandjes weg waren. Ik was behandeld voor een wortel kanaal behandeling voor velen misschien geen probleem maar ik had al zo veel pijn gehad dat ik er geen trek in had om 4 x naar mijn ``normale tandarts`` te gaan want dat was mij verteld dat ik er 4 x voor terug moest komen, En dat het best pijnlijk zou zijn...........nou ik kan iedereen aanraden om het op deze manier te doen even lekker slapen en klaaaaaar.
tot nu toe hebben we weer gezonde bekkies maar mocht er weer iets zijn wat pijnlijk of erg ingewikkeld word gaan we zeer weer.

Lieve mede angsthazen,

Zoals iedereen op deze site behoor ook ik tot de categorie angsthazen. Door diverse nare behandelingen (ik zal jullie de details besparen) was ook ik al in geen 6 jaar meer bij de tandarts geweest tot afgelopen augustus.
Mijn man en ik zouden op vakantie gaan en een paar dagen daarvoor brak een kies in tweeën, tja daar sta je dan met je goed fatsoen. Aan de ene kant wil je zo niet op vakantie (stel je voor dat je kiespijn krijgt in een vreemd land en daar naar de tandarts moet) maar aan de andere kant heb je weer die angst voor de tandarts.
Toch maar de tandarts gebeld en ik kon vrij snel terecht, ze hebben de kies opgelapt zodat ik toch op vakantie kon (een kleine wkb zonder verdoving want die helpen bij mij dus niet) maar ik moest wel terugkomen om alles goed in orde te laten maken. No way dat ik nog terug zou gaan na die behandeling.
Nu wist ik van het bestaan van de Amalia kliniek en heb naar hun gebeld en met tranen alles verteld en ik kon door hun geholpen worden.
Op 4 november kon ik terecht voor mijn intake gesprek, allemaal hele vriendelijke mensen en inderdaad er werd gekeken ZONDER DIE VERVELENDE HAAKJES!!! Er werd een lijst opgemaakt met wat er allemaal moest gebeuren en er werd een afspraak gemaakt. Ik mocht op 17 januari 2006 terugkomen.
Eenmaal thuis en aantal dagen verder begon mijn noodvulling af te brokkelen dus zat ik goed in de stress want de feestdagen staan voor de deur. Dus ik de kliniek gebeld om te vragen of er eerder plaats was (ik stond immers al wel op de spoedlijst) en jawel hoor ik kon dinsdag 6 december al terecht!
Inmiddels heb ik de behandeling achter de rug (4 verstandskiezen eruit, een wortelkanaalbehandeling, 4 oude vullingen vernieuwen en een gebitreiniging) en ik kan niet anders zeggen dan TOPPIE. Hoe je daar behandelt wordt is echt in 1 woord GEWELDIG, het begint al bij binnenkomst een super vriendelijke dame waar je je moet melden, dan wordt je gehaald door de narcotiseur en ga je naar de behandelkamer, je gaat zitten in de stoel, je krijgt je infuus (waar je totaal niets van voelt) je voelt je wat dizzy en je ben vertrokken in een diepe slaap. Dan wordt je wakker gemaakt en is alles achter de rug, je wordt met een rolstoel naar de auto gebracht en alles is voorbij en dat allemaal door uiterst vriendelijke en lieve mensen, mensen die hun vak verstaan en die weten hoe ze om moeten gaan met angstige mensen MIJN COMPLIMENTEN!!
We zijn nu 1 dag verder (het is nu woensdag 7 december), ik zit vrolijk op m'n werk en heb eigenlijk geen napijn, wel wat keelpijn en stijve kaken maar niets noemswaardig!
Voor iedereen die nog twijfelt NIET DOEN "gewoon" de telefoon pakken en een afspraak maken, je wordt omringt door lieve mensen met veel begrip die hun vak verstaan en daarbij merk, voel, hoor en ruik je niets tijdens je behandeling IDEAAL!

Beste Angsthazen!

Ik was 13 Jaar niet geweest toen ik achter het bestaan van de
Amalia-kliniek kwam en vervolgens heb ik nog eens 2 jaar uitgesteld om
contact op te nemen, maar toen heb ik mezelf zover gekregen dat ik het
gevreesde telefoontje durfde te plegen. Plotseling stond er sinds lange
tijd weer een afspraak met de tandarts in mijn agenda...
Natuurlijk was ik de dag ervoor al zenuwachtig en vreesde, ondanks dat
ik geen afgebroken kiezen of pijn had het ergste; het zou wel op
zenuwbehandelingen, wortelkanaalbehandelingen en meer van dat soort
enge termen neer komen.
Op de dag des oordeels werd ik snel geholpen. Er werden foto's gemaakt
en de tandarts keek met een spiegeltje even in mijn mond. Ik had
verwacht dat de foto's nog bestudeerd moesten worden, voordat er een
diagnose gesteld kon worden en dat ik per post een paar dagen later de
diagnose toe gestuurd zou krijgen. Echter de tandarts wist me meteen te
vertellen wat er gebeuren moest en het viel ontzettend mee; ik had vier
kleine gaatjes en er moest een (kleine) verstandskies getrokken
worden... Wat een opluchting was dat zeg.... Op mijn eigen verzoek zou
er ook nog een stukje kunst-tand opnieuw aangezet worden, wat was
afgesleten na al die jaren.
Het feit dat er zo weinig aan de hand was stelde deze angsthaas al
enorm gerust en ik heb direct een afspraak gemaakt voor de behandeling.
Helaas kon dat pas een paar maanden later (maar nu ik de behandeling
achter de rug heb, begrijp ik waarom!)
Gisteren (011205) was het zo ver; natuurlijk was ik toch weer enorm
zenuwachtig, maar het moest maar eens... En ook de behandelng is enorm
meegevallen; zoals je kunt lezen in de andere reacties leggen ze je via
je hand aan een infuus en binnen no-time lig je in dromenland. Het
voelde gewoon als een enorm diepe slaap; ik droomde dat ik een
telefoongesprek had met een medemuzikant over repetities en zo. Toen ik
wakker werd gemaakt zat ik blijkbaar nog steeds in het gesprek, gezien
mijn vriendin uit de wachtkamer werd geroepen met de woorden 'Hij zit
met Ad aan de telefoon!'. Verder schijn ik het Amalia-personeel
toegezegd te hebben te komen spelen op de opening van hun kliniek (daar
hebben we het nog wel over...).
Anyway; mijn gebit is weer helemaal top en dat voelt fijn. Ik heb
nauwelijk napijn gehad (alleen dat rare na-de-tandarts gevoel, dat je
moet wennen aan de nieuwe aanpassingen is je mond) en kan het werkelijk
alle angsthazen aanbevelen! Deze jongen gaat voortaan halfjaarlijks
weer netjes naar de controle en voor de pijnlijkere ingrepen weet ik
waar ik wezen moet!

Ontzettend bedankt en tegen de angstazen die dit lezen zou ik zeggen:
'Bel nou gewoon'!

Mijn behandeling is alweer 9 dagen geleden. En ik moet zeggen dat het mij dus ook reuze is meegevallen,
afgezien van de spanningen en zenuwen voor de "dag des oordeels". Reuze meegevallen is misschien nog-
al slecht gekozen als term, want je verneemt er totaal niets van!

Al jaren ging ik niet meer naar de tandarts. Vanaf het moment dat mijn ouders mij hierin hebben vrijgelaten
heb ik besloten *nooit* weer naar de tandarts te gaan. Dit kan lang goed gaan, totdat zich toch rare pijntjes
gaan voordoen in je kiezen. Mijn voortanden begonnen steeds verder af te takelen, maar vanwege mijn angst
voor de tandarts heb ik nooit een afspraak durven te maken. Maar de pijntjes werden steeds erger, en mijn
tanden steeds lelijker. Mijn moeder stelde voor om eens een afspraak te maken met een angsttandarts, maar
hier zag ik geen brood in... Gelukkig wist ik van een tandartskliniek in Kerkrade waar ze mensen onder nar-
cose kunnen behandelen. Dit had ik 2 jaar geleden op het internet opgedoken toen ik ook al een tijdje last had
van kiespijn. Toen heb ik natuurlijk nooit gebeld omdat de kiespijn wel weer overging...

Begin dit jaar toch maar weer die internetpagina opgezocht. Het zou pas in februari zijn dat ik echt de grote
afspraak maakte voor een 'controle'. Ik heb ook vaak de reacties moeten doorlezen, om mijzelf ervan te over-
tuigen dat het wel mee zou vallen. Maar goed, in maart kon ik langskomen voor een intake. Gelukkig werden
er geen haakjes gebruikt, want als er iets was waar ik een hekel aan had, was dat het wel. Er werd een foto
van mijn gebit gemaakt en vervolgens heb ik moeten plaatsnemen in de beruchte tandartsstoel. Op zich een
doodeng moment, omdat het toch alweer 6 jaar geleden was. Maar er werd alleen met een spiegeltje gekeken!
Helaas werd al snel duidelijk dat er van het bovengebit weinig meer over was en dat een prothese nodig was.
En voor iemand van mijn leeftijd is dat toch schrikken. Het ondergebit was nog wel renoveerbaar, ik heb echter
een aantal weken later besloten om ook een prothese voor de onderkaak te nemen. Maar toch de afspraak gemaakt
voor de behandeling. Je hebt de eerste stap immers gezet.

De grote dag kwam snel dichterbij en natuurlijk had ik er niet veel zin in; ook al zei mijn verstand dat ik van de
hele behandeling niets zou vernemen, mijn gevoel besliste anders. Op de dag zelf zijn we om 7.30 weg-
gereden. De behandeling was pas om 12.45, maar aangezien we uit het noorden komen hadden we een lange
rit voor de boeg en we zouden nog files tegen kunnen komen. De rit zorgde gelukkig voor enige afleiding. Maar hoe
dan ook, uiteindelijk eindig je in de wachtkamer. Het zweet brak me naar mijn gevoel overal uit. Er was geen weg
terug. En het wachten duurt dan zo lang... Maar dan word je opgeroepen en 'mag' je in de stoel plaats nemen.
Ik kreeg snel de naald in de palm van mijn hand gedrukt, het slangetje werd aangesloten en binnen 10 seconden
ben je weg. Vervolgens word je weer wakker. Het is net alsof je niet weg bent geweest. Het gebit werd ingedaan
en beschikte over een nieuw en prachtig gebit, veel kon ik er nog niet van genieten, want echt helder was ik niet.
De rolstoel stond klaar en ik wilde daar meteen instappen, maar blijkbaar had ik daar toch enige hulp bij nodig. :)
Na een aantal klopjes op mijn schouder werd ik de behandelkamer uitgereden.
Daarna kon de grote rit thuiswaarts beginnen. Veel bloed gespuugd, daar ontkom je niet aan. En hoofdpijn, maar
dat vond ik maar een kleine prijs. Toen we eindelijk thuis kwamen barste ik in bijna in huilen uit, ik kon mijn
emoties niet echt in bedwang houden. Er viel een hoop spanning van me af.

Ik ben niet trots op het feit dat ik nu een kunstgebit heb, maar ben wel blij dat ik het uiteindelijk heb gedaan. Ik
moet opnieuw leren eten, maar dit wordt met de dag beter. Ook praten ging eerst moeilijk maar dat heb ik nu al
weer aardig onder de knie.

De behandeling was super! Ik wist niet dat een tandartsbehandeling ook pijnloos kon zijn, maar dat dit zo kan
zijn hebben ze bij Reinders & Partners voor mij wel bewezen! Bedankt voor jullie hulp!

Ik heb er maar 1 woord voor en dat is GEWELDIG!!!!! Het is 100% meegevallen, mijn behandeling bij jullie. Het is dat ik niet eerder van jullie gehoord had, anders was ik al veel eerder geweest. Je weet wel, al 10 jaar niet meer bij de tandarts geweest, op een gegeven moment voel je gewoon dat er iets aan moet gebeuren. Zoeken op internet, en je komt bij deze pagina uit. Biberend een afspraak maken. 27 mei j.l. voor het eerst op gesprek,echt zonder haakjes e.d. en dan al op 8 juni geholpen worden. Je krijgt nog niet de kans om bang te worden bij jullie. Je komt binnen en voor je het weet lig je al in dromenland, en je merkt er echt niets van! Ik moest 3 kiezen trekken en 2 nieuwe vullingen erin laten zetten.Voor ik het wist zat ik alweer in de auto naar huis. Alles was al achter de rug. Bij deze wil ik jullie nog bedanken voor alles, en het mooiste is ik heb alweer een nieuwe afspraak gemaakt bij mijn eigen tandarts. Goed he.

2 dagen geleden is er een einde gekomen aan een 22 jarige kwelling van pijn en schaamte.
Tot mijn 18 de jaar ben ik mee getrokken naar de tandarts, ja meegetrokken want ik was vreeselijk
bang, ben zelf 1 keer flauw gevallen.
Totdat ik dienst in moest , niemand had meer controlle over mij in ik liet het niet meer controleren en was ook gelijk niet meer vezekerd.
Het gaat een paar jaar goed maar opeens brokkeld er hier en daar wat kiezen af, maar niets aan de
hand je ziet het toch niet en het doet geen pijn.(dat wil jezelf geloven)
Totdat er een gaatje in mijn voortand komt raak ik iets in paniek maar weet het aardig te verbergen,
maar het gaatje wordt een gat en de tand breekt op een gegeven moment af en ik wordt radeloos
en weet niet wat ik moet doen(dit kan ik niet meer verbergen)
Nu moest ik wel praten over de tandarts met mijn vriendin(voorheen een verboden onderwerp)
Het internet op en zo kwam ik terecht deze site,na lang denken heb ik gebeld(ik had geen keus meer
dit was niet te verbergen)
Op16-01-05 kon ik langs komen voor intake gesprek, vol met angst zijn wij er heen gereden,aangekomen
ging het vrij snel voor dat ik het wist stond ik binnen oog in oog met een tandarts.
Na wat foto's gemaakt te hebben moest ik in de stoel om de restanten te laten controleren
(alleen met een spiegeltje) na 5 minuten kwam de balans uit de computer rollen 2 A4 velletjes vol met gebreken
(gelukkig geen protese)maar wel moet ik 3 keer terug komen maar ja wat wil je dan na 22 jaar.
16 februari was de groote dag nu gaat het gebeuren, veel te vroeg kwamen we aan,
na een kort gesprekje met de assistent dat ik echt niets zou voelen was ik nog niet overtuigd later kwam er een
meisje in een rolstoel aan rijden die net klaar was en vertelde me dat het geweldig was en niets heeft gevoeld nog was ik niet overtuigd.
Maar nu was het mijn beurt vol angst liep ik de kamer binnen en stelde me voor, ik moest in de stoel gaan
leggen en kreeg een klein prikje in mijn hand en voelde me weg zakken.
90 minuten later werd ik wakker gemaakt geloofd het of niet zonder pijn maar met veel tranen.
Ik vroeg een spiegel om te kijken hoe het er uit ziet de tranen vlogen over mijn wangen zo mooi was het geworden.
Nu ken ik weer vrij uit praten en lachen maar moet nog wel 1 keer terug komen en dat was 2 dagen geleden ze zouden mijn iets
langer onder narcose houden om het af te maken zodat ik niet nog een keer hoefde terug komen.
En weer heb ik niets gevoeld tot nu aan zelfs geen napijn.
Ik heb geen tijd gehad om iedereen te bedanken maar wil het langs deze weg alsnog doen.
IK WIL HIERBIJ HET HELE TEAM ONTZETTEND VEEL BEDANKEN VOOR HET VELE WERK WAT JULLIE AAN MIJN HEBBEN GEHAD.

Bij deze wou ik toch nog even mijn complimenten uitspreken over het geweldige team wat jullie daar hebben lopen.
Omdat ik ongeveer 3,5 jaar niet naar de tandarts ben geweest en mijn gebit steeds verder begon af te takelen moest er toch maar eens wat gebeuren vond ik zelf.
Aangezien lachen met een dichte mond (uit schaamte voor mijn gebit) niet altijd even spontaan overkomt ben ik maar eens rond gaan neuzen wat hier aan te doen kon wezen.
Via een kennis die ook door jullie was behandelt kwam ik hier dus terecht.
Heb ik het toch nog bijna een jaar uit weten te stellen.
Maar toch maar de stoute schoenen aangetrokken en gebeld voor een intake gesprek deze vond plaats in eind december 2004.
Na een lange reis vanuit friesland moest ik heel even wachten op mijn beurt maar ja had ik mooi even tijd om de papieren in te vullen.
Toen eerst maar even een fotootje maken van het restant van mijn gebit en ja je gelooft het niet maar er stond nog wat..
Daarna een gesprek met de tandarts hoe we deze renovatie van mijn gebit het beste konden oplossen het kwam er al gauw op neer dat de behandeling in twee keer zou gaan plaats vinden want zo'n renovatie red je gewoon niet in 1,5 uur.
Na de drie A4-tjes te hebben doorgesproken die uit de printer kwamen rollen.
Maar weer dapper de reis naar huis geaanvaard ik zou gebeld worden voor een afspraak.
En dat gebeurde ook binnen drie weken werd ik terug gebeld voor een afspraak 2 Maart zou de eerste grote dag zijn.
Maar door omstandigheden heb ik die afspraak moeten verzetten en werd dat dus vandaag 11 Mei.
Ik zou om twaalf uur geholpen worden, dus was het verzoek of ik erom half twaalf kon wezen.
Zo gezegd zo gedaan vanmorgen om half acht dapper in de auto gestapt en die kant op gereden.
Wij waren er dan ook mooi op tijd, Veronique ving ons op het kon iets uitlopen en als we wouden konden we wel even naar buiten gaan en zouden we wel opgehaald worden wanneer ik aan de beurt was.
Maar aangezien ik al zulke positieve reacties had gelezen hier en van mijn kennis gehoord.
Ben ik lekker blijven zitten en heb er een boekje bijgepakt.
Veronique kwam even later met een jongen voorbij lopen in een rolstoel die net aan de beurt was geweest en zij tegen hem lach maar even naar die jongen (ik dus) waarschijnlijk om mij gerust te stellen.
Die jongen zegt nog tegen mij je gaat straks lekker slapen en dromen over wat je maar wil brunettes of blondines..
Ze vriendin liep er achter en die had rood haar (dus hij heeft nog wat uit te leggen thuis hahaha) maar goed wij moesten daar even smakelijk om lachen..
Maar toen was daar het moment ik was aan de beurt, zo stoer als ik was naar binnen even netjes voorgestelt en in de stoel plaatsgenomen de anethesist kwam binnen kreeg een prikje in mijn hand en voordat ik hele verhalen kon gaan vertellen sliep ik al als een roosje en lag heerlijk te dromen over hahaha.
Toen ik wakker werd was de helft van mijn renovatie gebeurd en werd ik keurig netjes in een rolstoel bij de auto afgeleverd.
Heb een deel van de terugreis nog wel even liggen slapen.
Maar ik mocht om kwart voor vier weer wat eten en zat om vier uur dan ook aan een heerlijke milkshake en een paar stukjes patat van de Mc Donalds haha.
Kort samen gevat mijn ervaring over vandaag in 1 woord SUPER.
Ik moet nog een keer heen voor de rest van mijn gebit maar ik ga maandag fluitend de praktijk op bellen voor een nieuwe afspraak wat mij betreft de volgende dag gelijk weer heen.
Ik heb vandaag ook twee gecompliceerde extracties gehad (kiezen getrokken) en ik heb nog geen paracetamol hoeven te slikken ik verneem wel dat er een verbouwing is geweest vandaag aan mijn gebit maar heb er zeer weinig last van en mijn voortanden zijn als nieuw echt SUPER...
Mensen die dit lezen en toch zitten te twijfelen niet doen.. gewoon even bellen en heen gaan ik besef nu pas eigenlijk weer wat een waardevol bezit het is om een mooi gebit te hebben.
En geloof me als ik nu achteraf kijk vond ik het erger om vanochtend op te staan zonder koffie te kunnen drinken dan de behandeling vandaag bij die super kliniek in kerkrade..
Het hele team alvast bedankt en tot gauw voor de finishing touch kijk er nu al naar uit....
Reuze bedankt..