<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
		>
<channel>
	<title>Reacties voor Alexia Kliniek | Centrum voor Mondzorg | Tandartspraktijk | Echt | Venlo | Kerkrade | Limburg</title>
	<atom:link href="http://alexiakliniek.nl/comments/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://alexiakliniek.nl</link>
	<description>Voor een gezond en mooi gebit &#124; Alexia Kliniek voor mondzorg</description>
	<lastBuildDate>Mon, 04 Jul 2011 08:54:36 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.2.1</generator>
	<item>
		<title>Reactie op Patientervaringen door Michiel en Arinka Linders en jullie allergrootste fan: Robin Linders</title>
		<link>http://alexiakliniek.nl/2011/06/patientervaringen/#comment-57</link>
		<dc:creator>Michiel en Arinka Linders en jullie allergrootste fan: Robin Linders</dc:creator>
		<pubDate>Mon, 04 Jul 2011 08:54:36 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://alexiakliniek.nl/?p=919#comment-57</guid>
		<description>Hierbij willen wij jullie enorm bedanken voor de mooie tandjes die onze dochter Robin (2,5 jaar oud) nu heeft dankzij jullie team !!!

Toen Robin 1 jaar was is ze gevallen en was daardoor een stuk van een voortand kwijt, vervolgens zagen wij de voortandjes 1 voor 1 afbrokkelen. Onze eigen tandarts kon niks doen, want ze is natuurlijk nog te jong om zelf mee te werken. Daarom gingen wij op zoek naar een andere tandarts. 

Eerst kwamen we in Amsterdam terecht bij een &quot;speciale Kindertandarts&quot;. Diagnose: Alles eruit, terwijl wij haar op schoot vasthouden. Nee, zo&#039;n trauma zagen wij niet zitten. Voor ons niet, maar zeker niet voor haar.

Dus gingen we verder zoeken en toen kwamen we jullie website tegen. Het was wel ver rijden voor ons, maar het was het meer dan waard. We hebben er gewoon een vakantie aan vastgeplakt in jullie prachtige provincie. Robin ging fluitend naar de praktijk toe voor de behandeling en ze is nog steeds erg dol op de tandarts. Bij haar staat het nu gelijk aan mooie ringetjes en stuiterballen uitzoeken !!

De behandeling was vriendelijk, maar zakelijk genoeg op het moment dat je als ouder weg moet zijn tijdens de narcose. Wij hebben alles vergoed gekregen, maar ook al hadden we alles zelf moeten betalen, dan nog hadden we dit gedaan. Maar zelfs de vergoeding hebben jullie voor ons afgehandeld (aanvraag). Dus niks dan lof van onze kant !

Onze dochter kan weer breeduit lachen en er is haar een levenslang tandartstrauma bespaard gebleven en dat alles dankzij jullie !! Wij kunnen haast niet geloven dat we bijna alles hadden laten trekken, terwijl ze nu prachtige tandjes heeft.

Wij zullen zeker reclame voor jullie maken en als we iemand zien die met hetzelfde probleem kampt met zijn of haar kind, zullen we ze zeker doorsturen naar jullie. Ik zal jullie website ook op mijn eigen website gaan vermelden, want ik vind dat iedereen moet weten dat er zo&#039;n tandartsenpraktijk is.

Nogmaals ontzettend bedankt !</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Hierbij willen wij jullie enorm bedanken voor de mooie tandjes die onze dochter Robin (2,5 jaar oud) nu heeft dankzij jullie team !!!</p>
<p>Toen Robin 1 jaar was is ze gevallen en was daardoor een stuk van een voortand kwijt, vervolgens zagen wij de voortandjes 1 voor 1 afbrokkelen. Onze eigen tandarts kon niks doen, want ze is natuurlijk nog te jong om zelf mee te werken. Daarom gingen wij op zoek naar een andere tandarts. </p>
<p>Eerst kwamen we in Amsterdam terecht bij een &#8220;speciale Kindertandarts&#8221;. Diagnose: Alles eruit, terwijl wij haar op schoot vasthouden. Nee, zo&#8217;n trauma zagen wij niet zitten. Voor ons niet, maar zeker niet voor haar.</p>
<p>Dus gingen we verder zoeken en toen kwamen we jullie website tegen. Het was wel ver rijden voor ons, maar het was het meer dan waard. We hebben er gewoon een vakantie aan vastgeplakt in jullie prachtige provincie. Robin ging fluitend naar de praktijk toe voor de behandeling en ze is nog steeds erg dol op de tandarts. Bij haar staat het nu gelijk aan mooie ringetjes en stuiterballen uitzoeken !!</p>
<p>De behandeling was vriendelijk, maar zakelijk genoeg op het moment dat je als ouder weg moet zijn tijdens de narcose. Wij hebben alles vergoed gekregen, maar ook al hadden we alles zelf moeten betalen, dan nog hadden we dit gedaan. Maar zelfs de vergoeding hebben jullie voor ons afgehandeld (aanvraag). Dus niks dan lof van onze kant !</p>
<p>Onze dochter kan weer breeduit lachen en er is haar een levenslang tandartstrauma bespaard gebleven en dat alles dankzij jullie !! Wij kunnen haast niet geloven dat we bijna alles hadden laten trekken, terwijl ze nu prachtige tandjes heeft.</p>
<p>Wij zullen zeker reclame voor jullie maken en als we iemand zien die met hetzelfde probleem kampt met zijn of haar kind, zullen we ze zeker doorsturen naar jullie. Ik zal jullie website ook op mijn eigen website gaan vermelden, want ik vind dat iedereen moet weten dat er zo&#8217;n tandartsenpraktijk is.</p>
<p>Nogmaals ontzettend bedankt !</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Reactie op Patientervaringen door Renske</title>
		<link>http://alexiakliniek.nl/2011/06/patientervaringen/#comment-56</link>
		<dc:creator>Renske</dc:creator>
		<pubDate>Mon, 04 Jul 2011 08:53:54 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://alexiakliniek.nl/?p=919#comment-56</guid>
		<description>mijn naam is Renske en ik ben 26 jaar. Ik was zo&#039;n 10 jaar niet bij de tandarts geweest. 
In eerste instantie was het vooral de angst voor de pijn die me ervan weerhield te gaan. M&#039;n gebit werd steeds slechter, want zoals iedereen wel kan raden, wordt je gebit er niet beter op als je niet naar de tandarts gaat. En dat je een zoetekauw bent helpt ook niet.

In tweede instantie was er echter een ander gevoel dat me ervan weerhield om te gaan: ik voelde me dom! Je zit op de universiteit, dus je wordt geacht een redelijk verstand te hebben: je weet dondersgoed dat het niet goed is om niet naar de tandarts te gaan, en toch ga je niet.....ik voelde me wel zó ontzettend stom! Ik kon met zo&#039;n gebit toch niet naar een normale tandarts! 

Ik kreeg &#039;s nachts angstdromen; dan werd ik &#039;s morgens wakker en moest ik eerst een keertje voelen of ik al m&#039;n tanden nog had, want in m&#039;n droom waren ze er allemaal uitgevallen....
Op een dag besloot ik dan toch dat het zo niet meer kon: op internet vond ik de angst-tandarts in Kerkrade. Ik was dolgelukkig en heb achter m&#039;n computer zitten janken: ik wilde een nieuw begin en zij konden me dat geven.

Ondertussen ben is m&#039;n gebit compleet gereviseerd in twee sessies van 90 en 60 minuten. 10 gaatjes gevuld en 5 kiezen (2 verstandskiezen) getrokken, de tandartsen hebben flink hun best moeten doen! 
Ik heb vrijwel geen fysieke pijn gehad, maar ik moet toegeven dat ik er psychisch meer last van heb; het gevoel dat nu, 3 dagen nadat er drie kiezen zijn getrokken, overheerst is dat van SPIJT. Ik moet nu toegeven, met pijn in m&#039;n hart, dat ik zó&#039;n spijt heb dat ik niet naar de tandarts ben blijven gaan. Zo jong nog en al drie kiezen kwijt......
Maar ik heb van dit alles wel iets geleerd; de tandarts is een noodzakelijk kwaad. Ik zal nooit van m&#039;n leven voor m&#039;n plezier erheen gaan, maar ik doe het voortaan wel. Over een half jaar zien jullie me weer verschijnen in Kerkrade.

Tenslotte wil ik alle medewerkers bedanken, want ik moet zeggen dat ze daar in Kerkrade een SUPER-team hebben (dit heb ik geloof ik ook al gezegd toen ik net uit de narcose kwam, maar ik weet niet zeker of dat goed is overgekomen omdat m&#039;n onderkaak op meerdere plaatsen verdoofd was). M&#039;n complimenten aan de receptionistes, die héél goed weten waar ze mee bezig zijn en ook aan Veronique (die mijn naam wél wist en ik de hare niet, maar ik vergeet &#039;m niet meer!). Van de tandartsen heb ik weinig meegekregen, dus persoonlijke opmerkingen kan ik niet maken, maar ze hebben goed werk geleverd (de narcose-specialist uiteraard ook).

Deze tandartsen praktijk is dus een echte aanrader voor mensen met angst voor de tandarts! Ik heb wel 1 advies: spreek bij bewustzijn alles goed door, want als je onder narcose bent gaan ze uit van het principe &#039;wie zwijgt stemt in&#039;!</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>mijn naam is Renske en ik ben 26 jaar. Ik was zo&#8217;n 10 jaar niet bij de tandarts geweest.<br />
In eerste instantie was het vooral de angst voor de pijn die me ervan weerhield te gaan. M&#8217;n gebit werd steeds slechter, want zoals iedereen wel kan raden, wordt je gebit er niet beter op als je niet naar de tandarts gaat. En dat je een zoetekauw bent helpt ook niet.</p>
<p>In tweede instantie was er echter een ander gevoel dat me ervan weerhield om te gaan: ik voelde me dom! Je zit op de universiteit, dus je wordt geacht een redelijk verstand te hebben: je weet dondersgoed dat het niet goed is om niet naar de tandarts te gaan, en toch ga je niet&#8230;..ik voelde me wel zó ontzettend stom! Ik kon met zo&#8217;n gebit toch niet naar een normale tandarts! </p>
<p>Ik kreeg &#8216;s nachts angstdromen; dan werd ik &#8216;s morgens wakker en moest ik eerst een keertje voelen of ik al m&#8217;n tanden nog had, want in m&#8217;n droom waren ze er allemaal uitgevallen&#8230;.<br />
Op een dag besloot ik dan toch dat het zo niet meer kon: op internet vond ik de angst-tandarts in Kerkrade. Ik was dolgelukkig en heb achter m&#8217;n computer zitten janken: ik wilde een nieuw begin en zij konden me dat geven.</p>
<p>Ondertussen ben is m&#8217;n gebit compleet gereviseerd in twee sessies van 90 en 60 minuten. 10 gaatjes gevuld en 5 kiezen (2 verstandskiezen) getrokken, de tandartsen hebben flink hun best moeten doen!<br />
Ik heb vrijwel geen fysieke pijn gehad, maar ik moet toegeven dat ik er psychisch meer last van heb; het gevoel dat nu, 3 dagen nadat er drie kiezen zijn getrokken, overheerst is dat van SPIJT. Ik moet nu toegeven, met pijn in m&#8217;n hart, dat ik zó&#8217;n spijt heb dat ik niet naar de tandarts ben blijven gaan. Zo jong nog en al drie kiezen kwijt&#8230;&#8230;<br />
Maar ik heb van dit alles wel iets geleerd; de tandarts is een noodzakelijk kwaad. Ik zal nooit van m&#8217;n leven voor m&#8217;n plezier erheen gaan, maar ik doe het voortaan wel. Over een half jaar zien jullie me weer verschijnen in Kerkrade.</p>
<p>Tenslotte wil ik alle medewerkers bedanken, want ik moet zeggen dat ze daar in Kerkrade een SUPER-team hebben (dit heb ik geloof ik ook al gezegd toen ik net uit de narcose kwam, maar ik weet niet zeker of dat goed is overgekomen omdat m&#8217;n onderkaak op meerdere plaatsen verdoofd was). M&#8217;n complimenten aan de receptionistes, die héél goed weten waar ze mee bezig zijn en ook aan Veronique (die mijn naam wél wist en ik de hare niet, maar ik vergeet &#8216;m niet meer!). Van de tandartsen heb ik weinig meegekregen, dus persoonlijke opmerkingen kan ik niet maken, maar ze hebben goed werk geleverd (de narcose-specialist uiteraard ook).</p>
<p>Deze tandartsen praktijk is dus een echte aanrader voor mensen met angst voor de tandarts! Ik heb wel 1 advies: spreek bij bewustzijn alles goed door, want als je onder narcose bent gaan ze uit van het principe &#8216;wie zwijgt stemt in&#8217;!</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Reactie op Patientervaringen door Sandy</title>
		<link>http://alexiakliniek.nl/2011/06/patientervaringen/#comment-54</link>
		<dc:creator>Sandy</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 01 Jul 2011 08:08:31 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://alexiakliniek.nl/?p=919#comment-54</guid>
		<description>Zoals velen mij voorgingen is ook mij gevraagd een reactie te schrijven op de site. Mijn ervaring was erg goed. Mijn mond ondergaat een complete renovatie momenteel en de eerste behandeling zit erop. De dag van de behandeling was ik erg zenuwachtig, ik kwam de wachtkamer binnen en stond te rillen van de zenuwen. Toen kwam Veronique en na even een babbeltje te hebben gemaakt (een hele geruststellende babbel moet ik zeggen), kreeg ik een jas van veronique (de mijn was te dun) en mocht ik even gaan wandelen buiten want we waren veel te vroeg. Ik moest om half 12 terug zijn. Half 12. Wachtkamer binnen, even zitten (paar minuutjes), veronique kwam mij halen, de behandelkamer in. Anaesthesist (zeer vriendelijke man) vertelde me wat we gingen doen de eerste keer. Ik ging liggen in de stoel, kreeg een bandje om mijn arm, voelde eerst wat gekriebel op mijn hand, daarna een klein prikje, infuus erin (geloof me het doet nagenoeg geen pijn en ik piep al als ze me nog niet hebben aangeraakt) en binnen 15 tellen was ik in dromeland. Voor mijn idee 5 minuten later werd ik wakker gemaakt en ben ik blijkbaar ik de rolstoel gezet naar de auto. Ik ben dat hele stuk kwijt, werd pas echt wakker toen we al even onderweg naar huis waren. 

Tandarts, assistente, anaesthesist, veronique, de aardige dames aan de receptie, allemaal bedankt en tot de 31e. Want dan staat mijn tweede behandeling voor de deur. Ik vergeet nog wel een belangrijke en dat is Esther mijn beste vriendin. Esther bedankt, ik was blij dat je erbij was.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Zoals velen mij voorgingen is ook mij gevraagd een reactie te schrijven op de site. Mijn ervaring was erg goed. Mijn mond ondergaat een complete renovatie momenteel en de eerste behandeling zit erop. De dag van de behandeling was ik erg zenuwachtig, ik kwam de wachtkamer binnen en stond te rillen van de zenuwen. Toen kwam Veronique en na even een babbeltje te hebben gemaakt (een hele geruststellende babbel moet ik zeggen), kreeg ik een jas van veronique (de mijn was te dun) en mocht ik even gaan wandelen buiten want we waren veel te vroeg. Ik moest om half 12 terug zijn. Half 12. Wachtkamer binnen, even zitten (paar minuutjes), veronique kwam mij halen, de behandelkamer in. Anaesthesist (zeer vriendelijke man) vertelde me wat we gingen doen de eerste keer. Ik ging liggen in de stoel, kreeg een bandje om mijn arm, voelde eerst wat gekriebel op mijn hand, daarna een klein prikje, infuus erin (geloof me het doet nagenoeg geen pijn en ik piep al als ze me nog niet hebben aangeraakt) en binnen 15 tellen was ik in dromeland. Voor mijn idee 5 minuten later werd ik wakker gemaakt en ben ik blijkbaar ik de rolstoel gezet naar de auto. Ik ben dat hele stuk kwijt, werd pas echt wakker toen we al even onderweg naar huis waren. </p>
<p>Tandarts, assistente, anaesthesist, veronique, de aardige dames aan de receptie, allemaal bedankt en tot de 31e. Want dan staat mijn tweede behandeling voor de deur. Ik vergeet nog wel een belangrijke en dat is Esther mijn beste vriendin. Esther bedankt, ik was blij dat je erbij was.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Reactie op Patientervaringen door Petra R, Pijnacker</title>
		<link>http://alexiakliniek.nl/2011/06/patientervaringen/#comment-53</link>
		<dc:creator>Petra R, Pijnacker</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 01 Jul 2011 08:06:54 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://alexiakliniek.nl/?p=919#comment-53</guid>
		<description>Zoals beloofd hier dan eindelijk een stukje over mijn ervaring in december. Ik zal geen lang verhaal schrijven met onzinnige feiten, want het komt erop neer dat jullie geweldig werk gedaan hebben en doen! Ik heb echt niets gemerkt (dat was ook het eerste wat ik zei toen ik wakker werd, schijnt het..., daarna heb ik nog heel lang geroepen dat we nog niet weg konden, omdat ik niemand had bedankt..je gaat vreemde dingen zeggen van dat spul, maar wel gemeend!!!ook op de terugweg (hoe ik in de auto ben gekomen weet ik n iet meer..) heeft mijn vent erg om mij moeten lachen, hoorde ik later;nu lachen we er samen om, het was fijn dat hij er bij wilde zijn!). Waarschijnlijk kom ik nergens meer een man tegen die mij in nog geen dertig seconden zo blij en gelukkig kan maken als de anestesist..het ging allemaal zo vlug! Ik ben blij dat ik het gedaan heb, het is een fijn gevoel te weten dat mijn mond weer in orde is en dat jullie er zijn! Voor alle mensen die nog moeten; het helpt nu misschien niets, maar je voelt het echt niet!! Neem de (grote) stap en laat daarmee zien dat je voor jezelf zorgt! Veel succes, en maak je geen zorgen..het is onterecht (maar dat is achteraf gepraat natuurlijk!)!
Iedereen bedankt en ga vooral zo door!</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Zoals beloofd hier dan eindelijk een stukje over mijn ervaring in december. Ik zal geen lang verhaal schrijven met onzinnige feiten, want het komt erop neer dat jullie geweldig werk gedaan hebben en doen! Ik heb echt niets gemerkt (dat was ook het eerste wat ik zei toen ik wakker werd, schijnt het&#8230;, daarna heb ik nog heel lang geroepen dat we nog niet weg konden, omdat ik niemand had bedankt..je gaat vreemde dingen zeggen van dat spul, maar wel gemeend!!!ook op de terugweg (hoe ik in de auto ben gekomen weet ik n iet meer..) heeft mijn vent erg om mij moeten lachen, hoorde ik later;nu lachen we er samen om, het was fijn dat hij er bij wilde zijn!). Waarschijnlijk kom ik nergens meer een man tegen die mij in nog geen dertig seconden zo blij en gelukkig kan maken als de anestesist..het ging allemaal zo vlug! Ik ben blij dat ik het gedaan heb, het is een fijn gevoel te weten dat mijn mond weer in orde is en dat jullie er zijn! Voor alle mensen die nog moeten; het helpt nu misschien niets, maar je voelt het echt niet!! Neem de (grote) stap en laat daarmee zien dat je voor jezelf zorgt! Veel succes, en maak je geen zorgen..het is onterecht (maar dat is achteraf gepraat natuurlijk!)!<br />
Iedereen bedankt en ga vooral zo door!</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Reactie op Patientervaringen door San</title>
		<link>http://alexiakliniek.nl/2011/06/patientervaringen/#comment-52</link>
		<dc:creator>San</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 01 Jul 2011 08:04:56 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://alexiakliniek.nl/?p=919#comment-52</guid>
		<description>Het is geen bedankje,...maar een bedank!

Ik wil jullie heeeel erg hartelijk bedanken voor de goede zorgen, en de fijne behandeling waar ik helemaal niks van gemerkt heb!!

Ik wilde het eerst niet geloven dat dit mogelijk was, maar toch wel!! Helemaal geweldig,.. ik kan nu sinds jaren weer eens lekker uitgebreid lachen,zonder dat ik rekening hoef te houden met mijn tanden!! heerlijk gevoel is dit!

Het is nu twee dagen geleden dat ik geholpen ben,... ik heb nog wel een beetje napijn, vanwege de zenuwbehandeling, maar dat is niet noemenswaardig!!!

Heeel hartelijk bedankt nogmaals......</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Het is geen bedankje,&#8230;maar een bedank!</p>
<p>Ik wil jullie heeeel erg hartelijk bedanken voor de goede zorgen, en de fijne behandeling waar ik helemaal niks van gemerkt heb!!</p>
<p>Ik wilde het eerst niet geloven dat dit mogelijk was, maar toch wel!! Helemaal geweldig,.. ik kan nu sinds jaren weer eens lekker uitgebreid lachen,zonder dat ik rekening hoef te houden met mijn tanden!! heerlijk gevoel is dit!</p>
<p>Het is nu twee dagen geleden dat ik geholpen ben,&#8230; ik heb nog wel een beetje napijn, vanwege de zenuwbehandeling, maar dat is niet noemenswaardig!!!</p>
<p>Heeel hartelijk bedankt nogmaals&#8230;&#8230;</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Reactie op Patientervaringen door Gerard de K. (uit Nieuwegein)</title>
		<link>http://alexiakliniek.nl/2011/06/patientervaringen/#comment-51</link>
		<dc:creator>Gerard de K. (uit Nieuwegein)</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 01 Jul 2011 08:04:13 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://alexiakliniek.nl/?p=919#comment-51</guid>
		<description>Hier mijn reaktie;
Na meer dan 20 jaar niet naar de tandarts geweest te zijn door extreme angst (heeft alles te maken met de schooltandarts &quot;slager&quot;)had ik eindelijk nadat er wéér een stuk tand was afgebroken de moed om eind oktober vorig jaar een afspraak te maken voor een intake gesprek, na wel al diverse keren alle verhalen op jullie site te hebben gelezen.
Half november kon ik terecht voor het eerste gesprek. Er werden foto&#039;s gemaakt en ik moest happen, nadat tandarts Geerdens mij vertelde dat er niets meer te redden viel en de resterende tanden en kiezen er echt uit moesten.
Half december werd ik gebeld dat ik 23 dec. al terecht kon, maar dat vond ik niet zo&#039;n goed idee zo net voor de kerst, dus werd er een afspraak gemaakt voor 20-01-2005. 
Nu had ik wel als voordeel dat ik nog geen pijn had en ook niet heb gehad, terwijl er toch niet veel meer heel was.
Nou afgelopen donderdag de 20e was het dan zover, de zenuwen waren woensdag het ergste.
&#039;s morgens om 10 uur vertrokken, lekker op tijd (moest er om 1 uur zijn) en we waren er kwart voor 1, is ongeveer 180 km rijden.
Helaas liep alles wat uit en ben met mn vrouw even een stukje gaan lopen in de buurt, zou ongeveer om 2 uur geholpen worden.
Kwart voor 2 weer terug en zag net een man de tandartsruimte uitkomen in een rolstoel, was wel komisch, hij was heel vrolijk en riep luid hallo tegen iedereen, net of hij dronken was.
Daarna kwam er een vrouw uit de behandelruimte die niet zo vrolijk was met een grote handdoek om haar mond, niet zo fijn om te zien als je nog moet.
Maar toen was het tijd voor mij, in de stoel zitten, zenuwen waren niet meer zo erg aanwezig, praatje gemaakt, ze vroegen of ik honger had, nee dorst zei ik en de naald zat er al in.
Je voelt het een beetje branden in je hand werd er verteld, maar voelde er niets van, daarna lag ik nog wat te brallen, hoorde ik later van mn vrouw, maar weet daar niets meer van.
Voor mijn gevoel probeerde de tandarts mij na 5 min. wakker te maken, maar was half uurtje later en lag nog wat na te soesen in de stoel en alles was al achter de rug en het kunstgebit zat er al in, toen kwam mn vrouw naar binnen en even later werd ik geholpen in de rolstoel en zat ik in de auto weer op weg naar huis.
We zijn nu 3 dagen verder en als ik geweten had dat ik zooooo weinig last zou hebben had ik dit al jaren geleden laten doen.
Was in eerste instanstie vreselijk bang voor napijn, maar heb dat absoluut niet gehad.
Heb de eerste dag alleen soep en vla gegeten, maar nu eet ik al een sneetje brood, zonder korstjes welliswaar en koekje bij de thee heb ik ook al verorberd, dus gaat boven verwachting heel goed.
Ik wil nogmaals de tandarts en de rest van het team ontzettend bedanken en natuurlijk ook de receptioniste (degene met halflang donker haar) die bijzonder aardig was en ons goed opving.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Hier mijn reaktie;<br />
Na meer dan 20 jaar niet naar de tandarts geweest te zijn door extreme angst (heeft alles te maken met de schooltandarts &#8220;slager&#8221;)had ik eindelijk nadat er wéér een stuk tand was afgebroken de moed om eind oktober vorig jaar een afspraak te maken voor een intake gesprek, na wel al diverse keren alle verhalen op jullie site te hebben gelezen.<br />
Half november kon ik terecht voor het eerste gesprek. Er werden foto&#8217;s gemaakt en ik moest happen, nadat tandarts Geerdens mij vertelde dat er niets meer te redden viel en de resterende tanden en kiezen er echt uit moesten.<br />
Half december werd ik gebeld dat ik 23 dec. al terecht kon, maar dat vond ik niet zo&#8217;n goed idee zo net voor de kerst, dus werd er een afspraak gemaakt voor 20-01-2005.<br />
Nu had ik wel als voordeel dat ik nog geen pijn had en ook niet heb gehad, terwijl er toch niet veel meer heel was.<br />
Nou afgelopen donderdag de 20e was het dan zover, de zenuwen waren woensdag het ergste.<br />
&#8216;s morgens om 10 uur vertrokken, lekker op tijd (moest er om 1 uur zijn) en we waren er kwart voor 1, is ongeveer 180 km rijden.<br />
Helaas liep alles wat uit en ben met mn vrouw even een stukje gaan lopen in de buurt, zou ongeveer om 2 uur geholpen worden.<br />
Kwart voor 2 weer terug en zag net een man de tandartsruimte uitkomen in een rolstoel, was wel komisch, hij was heel vrolijk en riep luid hallo tegen iedereen, net of hij dronken was.<br />
Daarna kwam er een vrouw uit de behandelruimte die niet zo vrolijk was met een grote handdoek om haar mond, niet zo fijn om te zien als je nog moet.<br />
Maar toen was het tijd voor mij, in de stoel zitten, zenuwen waren niet meer zo erg aanwezig, praatje gemaakt, ze vroegen of ik honger had, nee dorst zei ik en de naald zat er al in.<br />
Je voelt het een beetje branden in je hand werd er verteld, maar voelde er niets van, daarna lag ik nog wat te brallen, hoorde ik later van mn vrouw, maar weet daar niets meer van.<br />
Voor mijn gevoel probeerde de tandarts mij na 5 min. wakker te maken, maar was half uurtje later en lag nog wat na te soesen in de stoel en alles was al achter de rug en het kunstgebit zat er al in, toen kwam mn vrouw naar binnen en even later werd ik geholpen in de rolstoel en zat ik in de auto weer op weg naar huis.<br />
We zijn nu 3 dagen verder en als ik geweten had dat ik zooooo weinig last zou hebben had ik dit al jaren geleden laten doen.<br />
Was in eerste instanstie vreselijk bang voor napijn, maar heb dat absoluut niet gehad.<br />
Heb de eerste dag alleen soep en vla gegeten, maar nu eet ik al een sneetje brood, zonder korstjes welliswaar en koekje bij de thee heb ik ook al verorberd, dus gaat boven verwachting heel goed.<br />
Ik wil nogmaals de tandarts en de rest van het team ontzettend bedanken en natuurlijk ook de receptioniste (degene met halflang donker haar) die bijzonder aardig was en ons goed opving.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Reactie op Patientervaringen door Hans L.</title>
		<link>http://alexiakliniek.nl/2011/06/patientervaringen/#comment-50</link>
		<dc:creator>Hans L.</dc:creator>
		<pubDate>Thu, 30 Jun 2011 10:43:21 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://alexiakliniek.nl/?p=919#comment-50</guid>
		<description>Hierbij een volledig verslag van mijn behandeling.

Jammer, wachten vanwege het uitlopen, maar..........................

Minuut 1 en 2:
In de stoel zitten.
Prikje in de hand. Cholesterol controle is meer.
Babbeltje en weg.

Minuut 70 t/m 73,
Wakker geworden, de chauffeur, mijn vrouw, staat klaar en wegwezen.
That&#039;s it. Niets meer, niets minder.

Napijn?
Na wat ik in de jaren doorstaan heb, is dit een feest!

Team bedankt!</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Hierbij een volledig verslag van mijn behandeling.</p>
<p>Jammer, wachten vanwege het uitlopen, maar&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;..</p>
<p>Minuut 1 en 2:<br />
In de stoel zitten.<br />
Prikje in de hand. Cholesterol controle is meer.<br />
Babbeltje en weg.</p>
<p>Minuut 70 t/m 73,<br />
Wakker geworden, de chauffeur, mijn vrouw, staat klaar en wegwezen.<br />
That&#8217;s it. Niets meer, niets minder.</p>
<p>Napijn?<br />
Na wat ik in de jaren doorstaan heb, is dit een feest!</p>
<p>Team bedankt!</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Reactie op Patientervaringen door Martin van S</title>
		<link>http://alexiakliniek.nl/2011/06/patientervaringen/#comment-49</link>
		<dc:creator>Martin van S</dc:creator>
		<pubDate>Thu, 30 Jun 2011 10:40:40 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://alexiakliniek.nl/?p=919#comment-49</guid>
		<description>Wat heb ik nu nog toe te voegen aan al reacties die er al zijn.
Ieder verhaal heeft wel iets herkenbaars en ook ik ben erg tevreden over de behandeling.
Ondanks de lange reistijd is het alle moeite dubbel en dwars waard geweest.
Bij deze wil ik ieder die mij geholpen heeft hartelijk bedanken voor de nieuwe start van
mij en mijn gebit.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Wat heb ik nu nog toe te voegen aan al reacties die er al zijn.<br />
Ieder verhaal heeft wel iets herkenbaars en ook ik ben erg tevreden over de behandeling.<br />
Ondanks de lange reistijd is het alle moeite dubbel en dwars waard geweest.<br />
Bij deze wil ik ieder die mij geholpen heeft hartelijk bedanken voor de nieuwe start van<br />
mij en mijn gebit.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Reactie op Patientervaringen door Bianca</title>
		<link>http://alexiakliniek.nl/2011/06/patientervaringen/#comment-48</link>
		<dc:creator>Bianca</dc:creator>
		<pubDate>Thu, 30 Jun 2011 08:02:05 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://alexiakliniek.nl/?p=919#comment-48</guid>
		<description>Toen ik vanuit de behandelstoel in de rolstoel werd gezet,vroeg Veronique me om een reactie te schrijven.Bij deze dan ,en ik hoop dat er iemand iets aan mijn verhaal heeft.

6 jaar was ik toen ik bij mijn tandarts opgesloten werd in een hokje en ik kon er uit komen als ik weer normaal kon doen,kan je het je voorstellen,panisch was ik en dat bleef ik jaren lang en mij gebit werd alleen maar slechter.En voor diegene die er ook zo voor staan,dan weet je dat je hele leven erom draait.Voorzichtig lachen bang dat iemand het ziet en als het woord ?tandarts?viel brak het zweet me uit en probeerde ik het op een ander onderwerp te gooien.Soms werd ik er zo depri van dat het allemaal niet meer hoefde.En hoe vaak ik me niet heb voorgenomen bv als mijn zoon 1,2,3,4,5 jaar word,of als het kerst is geweest of?
Tot 2 jaar geleden er iets ergs gebeurde,toen werd ik overvallen en beroofd van mijn tas en daarbij in mijn rug gestoken.Mijn hele wereld stortte in en ik heb geluk gehad dat ik dit nog kan na vertellen.Na 1,5 jaar vechten ben ik er lichamelijk en geestelijk weer helemaal boven opgekomen .maar was me ook een ding helemaal duidelijk geworden,?mijn tijd was het nog niet!maar ik moest veranderen en een beetje zuiniger zijn op mijn lichaam.En dat hield in mijn overgewicht van ruim 20 kilo moest eraf en ik wilde weer een gezonde mond!
Dit laatste vooral ,want ik merkte dat ik mijn angst aan het over brengen was op mijn zoontje!!!!
20 kilo was er in 5 maanden af,beretrots was ik op mezelf!en de complimenten die ik dagelijks kreeg zorgde ervoor dat mijn zelfvertrouwen met de dag steeg,op een ding na dan?nu de rest nog..

Op 3 okt waren we gaan stappen met mijn partner zijn werk,we staan in een discotheek en er stoot iemand tegen me terwijl ik sta te drinken..resultaat,stuk van mijn tand,ik kon wel janken!De andere morgen aan mijn partner verteld en met heel veel moeite verteld dat ik zo ontzettend bang was en me zo schaamde.Hij wist wel dat ik niet ging,maar hij wist niet dat het mijn leven zo beheerste,dat kwam waarschijnlijk omdat je het zo gewoon niet aan me kon zien(gelukkig)En zo lief als hij is zei hij?schat we komen hier samen wel uiten ik zal je steunen en meegaan en alles doen om je te helpen?.Weer iets waar ik me druk over had gemaakt wat niet nodig bleek te zijn.
In die week heb ik op internet zitten zoeken en kwam al snel uit op jullie site,alle reacties heb ik gelezen en bij sommige rolde de tranen over mijn wangen(het was precies wat ik ook voelde!)
8 okt heb ik met bibberende handen jullie nummer ingetoetst en ik kon voor een eerste afspraak op 29 okt j.l al terecht.Het zetten van de stap om jullie te bellen was voor mij enorm,maar toen ik zo samen met mijn wederhelft die lange rit maakte van uit een dorpje naast Breda,was ik vol van vertrouwen en ik dacht ïk heb A gezegden ik ga er nu voor!!Daar aangekomen(we waren iets te laat door de wegomleidingen) had ik zoiets van ik kan dit alleen dus ben ik alleen mee de behandelkamer ingegaan,nadat er een foto was gemaakt.Daar verbaasde het me dat ik niet panisch was maar me alleen maar schaamde,maar dat was niet nodig zei de tandarts (erg lieve man)Na overleg werd besloten dat het beter was om de bovenkant te laten trekken incl verstandskiezen en een prothese te nemen en onder alleen maar kiezen trekken en later een frame plaatje nemen en dat bevestigen aan mijn achterste kiezen.Gelijk heb ik moeten happen en toen werd ik doorgestuurd naar Veronique .daar een gesprekje gehad over mijn gezondheid enz,en ook daar voelde ik me reuze op mijn gemak.Zij zei dat ik binnen 3 weken een telefoontje zou krijgen om dan de afspraak te plannen en dat dat wel binnen 6 weken zou zijn,nog voor de kerst dacht ik nog.
Maar op 9 nov ging de telefoon en ze vertelde dat er iemand op 11november was uitgevallen,en of ik misschien tijd had??Dus die 6 weken werden ineens11dagen!!Ik dacht ik zeg gewoon ja en hoe ik het geregeld krijg voor a.s donderdag dat zie ik wel.Gelukkig mijn moeder kon oppassen en mijn steun en toeverlaat kon met een collega ruilen van dienst.

Donderdag 11-11-04 de grote dag,we waren lekker vroeg weg gegaan al om half11 ik zou om half 3 geholpen worden en wilde niet weer te laat komen.Het was niet druk op de weg en we waren er dan ook al om 12.50uur.Ik heb me maar gelijk gemeld en wat denk ik kon al om 13.20 geholpen worden!Samen met Veronique en mijn vriend de behandelruimte in gegaan,die hebben gewacht tot ik sliep .En 50 minuten later werd ik wakker en kreeg gelijk de prothese in mijn mond,toen ik mocht kijken dacht ik dat komt NOOIT meer goed ik was mijn eigen tanden gewend en de prothese zat veel te laag!!,maar de tandarts legde uit dat dat nog een halve cm naar boven zou gaan omdat nu alles opgezwollen was.En inderdaad we zijn nu 4 dagen verder en het begint al beter te gaan zitten.wel heb ik een dag een een nacht nagebloed en gister had ik echt een hele slechte dag ,Maar dat komt waarschijnlijk omdat mijn wortels heel erg diep zaten en ik een kleine mond heb zei de tandarts(daar zal de pijn dan wel van komen)Maar als ik pijn heb neem ik gewoon een pijnstiller in en dan gaat het wel.Over 1 week lach ik er waarschijnlijk om !

Maar het allerbelangrijkste is IK BEN ENORM TROTS OP MEZELF!!!en er is gewoon nooit een goed moment om het te laten doen kerst,carnaval,vakantie, kermis er is altijd wel een smoes! Ik ken het !
Dus zet gewoon die stap en ga ervoor,want wat is nou een weekje misschien 2weken afzien tegen een heel leven vol schaamte pijn en er altijd mee bezig zijn!

Ik ga in Januari een afspraak maken bij een kindertandarts voor mijn zoon ,en dan ga ik mee met een gezonde mond en als zijn steun,en mocht het nou zo lopen dat hij net zo panisch is als ik vroeger ,neem ik hem gewoon mee naar jullie.Want ik wou dat mijn ouders dat ook bij mij hadden gedaan!</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Toen ik vanuit de behandelstoel in de rolstoel werd gezet,vroeg Veronique me om een reactie te schrijven.Bij deze dan ,en ik hoop dat er iemand iets aan mijn verhaal heeft.</p>
<p>6 jaar was ik toen ik bij mijn tandarts opgesloten werd in een hokje en ik kon er uit komen als ik weer normaal kon doen,kan je het je voorstellen,panisch was ik en dat bleef ik jaren lang en mij gebit werd alleen maar slechter.En voor diegene die er ook zo voor staan,dan weet je dat je hele leven erom draait.Voorzichtig lachen bang dat iemand het ziet en als het woord ?tandarts?viel brak het zweet me uit en probeerde ik het op een ander onderwerp te gooien.Soms werd ik er zo depri van dat het allemaal niet meer hoefde.En hoe vaak ik me niet heb voorgenomen bv als mijn zoon 1,2,3,4,5 jaar word,of als het kerst is geweest of?<br />
Tot 2 jaar geleden er iets ergs gebeurde,toen werd ik overvallen en beroofd van mijn tas en daarbij in mijn rug gestoken.Mijn hele wereld stortte in en ik heb geluk gehad dat ik dit nog kan na vertellen.Na 1,5 jaar vechten ben ik er lichamelijk en geestelijk weer helemaal boven opgekomen .maar was me ook een ding helemaal duidelijk geworden,?mijn tijd was het nog niet!maar ik moest veranderen en een beetje zuiniger zijn op mijn lichaam.En dat hield in mijn overgewicht van ruim 20 kilo moest eraf en ik wilde weer een gezonde mond!<br />
Dit laatste vooral ,want ik merkte dat ik mijn angst aan het over brengen was op mijn zoontje!!!!<br />
20 kilo was er in 5 maanden af,beretrots was ik op mezelf!en de complimenten die ik dagelijks kreeg zorgde ervoor dat mijn zelfvertrouwen met de dag steeg,op een ding na dan?nu de rest nog..</p>
<p>Op 3 okt waren we gaan stappen met mijn partner zijn werk,we staan in een discotheek en er stoot iemand tegen me terwijl ik sta te drinken..resultaat,stuk van mijn tand,ik kon wel janken!De andere morgen aan mijn partner verteld en met heel veel moeite verteld dat ik zo ontzettend bang was en me zo schaamde.Hij wist wel dat ik niet ging,maar hij wist niet dat het mijn leven zo beheerste,dat kwam waarschijnlijk omdat je het zo gewoon niet aan me kon zien(gelukkig)En zo lief als hij is zei hij?schat we komen hier samen wel uiten ik zal je steunen en meegaan en alles doen om je te helpen?.Weer iets waar ik me druk over had gemaakt wat niet nodig bleek te zijn.<br />
In die week heb ik op internet zitten zoeken en kwam al snel uit op jullie site,alle reacties heb ik gelezen en bij sommige rolde de tranen over mijn wangen(het was precies wat ik ook voelde!)<br />
8 okt heb ik met bibberende handen jullie nummer ingetoetst en ik kon voor een eerste afspraak op 29 okt j.l al terecht.Het zetten van de stap om jullie te bellen was voor mij enorm,maar toen ik zo samen met mijn wederhelft die lange rit maakte van uit een dorpje naast Breda,was ik vol van vertrouwen en ik dacht ïk heb A gezegden ik ga er nu voor!!Daar aangekomen(we waren iets te laat door de wegomleidingen) had ik zoiets van ik kan dit alleen dus ben ik alleen mee de behandelkamer ingegaan,nadat er een foto was gemaakt.Daar verbaasde het me dat ik niet panisch was maar me alleen maar schaamde,maar dat was niet nodig zei de tandarts (erg lieve man)Na overleg werd besloten dat het beter was om de bovenkant te laten trekken incl verstandskiezen en een prothese te nemen en onder alleen maar kiezen trekken en later een frame plaatje nemen en dat bevestigen aan mijn achterste kiezen.Gelijk heb ik moeten happen en toen werd ik doorgestuurd naar Veronique .daar een gesprekje gehad over mijn gezondheid enz,en ook daar voelde ik me reuze op mijn gemak.Zij zei dat ik binnen 3 weken een telefoontje zou krijgen om dan de afspraak te plannen en dat dat wel binnen 6 weken zou zijn,nog voor de kerst dacht ik nog.<br />
Maar op 9 nov ging de telefoon en ze vertelde dat er iemand op 11november was uitgevallen,en of ik misschien tijd had??Dus die 6 weken werden ineens11dagen!!Ik dacht ik zeg gewoon ja en hoe ik het geregeld krijg voor a.s donderdag dat zie ik wel.Gelukkig mijn moeder kon oppassen en mijn steun en toeverlaat kon met een collega ruilen van dienst.</p>
<p>Donderdag 11-11-04 de grote dag,we waren lekker vroeg weg gegaan al om half11 ik zou om half 3 geholpen worden en wilde niet weer te laat komen.Het was niet druk op de weg en we waren er dan ook al om 12.50uur.Ik heb me maar gelijk gemeld en wat denk ik kon al om 13.20 geholpen worden!Samen met Veronique en mijn vriend de behandelruimte in gegaan,die hebben gewacht tot ik sliep .En 50 minuten later werd ik wakker en kreeg gelijk de prothese in mijn mond,toen ik mocht kijken dacht ik dat komt NOOIT meer goed ik was mijn eigen tanden gewend en de prothese zat veel te laag!!,maar de tandarts legde uit dat dat nog een halve cm naar boven zou gaan omdat nu alles opgezwollen was.En inderdaad we zijn nu 4 dagen verder en het begint al beter te gaan zitten.wel heb ik een dag een een nacht nagebloed en gister had ik echt een hele slechte dag ,Maar dat komt waarschijnlijk omdat mijn wortels heel erg diep zaten en ik een kleine mond heb zei de tandarts(daar zal de pijn dan wel van komen)Maar als ik pijn heb neem ik gewoon een pijnstiller in en dan gaat het wel.Over 1 week lach ik er waarschijnlijk om !</p>
<p>Maar het allerbelangrijkste is IK BEN ENORM TROTS OP MEZELF!!!en er is gewoon nooit een goed moment om het te laten doen kerst,carnaval,vakantie, kermis er is altijd wel een smoes! Ik ken het !<br />
Dus zet gewoon die stap en ga ervoor,want wat is nou een weekje misschien 2weken afzien tegen een heel leven vol schaamte pijn en er altijd mee bezig zijn!</p>
<p>Ik ga in Januari een afspraak maken bij een kindertandarts voor mijn zoon ,en dan ga ik mee met een gezonde mond en als zijn steun,en mocht het nou zo lopen dat hij net zo panisch is als ik vroeger ,neem ik hem gewoon mee naar jullie.Want ik wou dat mijn ouders dat ook bij mij hadden gedaan!</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Reactie op Patientervaringen door CHRIS-BART en MARGRIET</title>
		<link>http://alexiakliniek.nl/2011/06/patientervaringen/#comment-47</link>
		<dc:creator>CHRIS-BART en MARGRIET</dc:creator>
		<pubDate>Thu, 30 Jun 2011 07:56:49 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://alexiakliniek.nl/?p=919#comment-47</guid>
		<description>Hierbij zoals beloofd een reactie van ons om op internet te zetten.


Onze zoon Chris (18 jaar) is meervoudig gehandicapt en absoluut NIET te behandelen bij een tandarts. Hij is alleen onder narcose te behandelen maar in de ziekenhuizen zijn de wachttijden veel te lang (8-12 maanden) en is de narcose zwaarder.

Nadat Chris tijdens een epileptische aanval op zijn voortanden was gevallen zijn wij via onze tandarts hier terecht gekomen. We konden al heel vlug terecht, en werden ontzettend aardig ontvangen en begeleid.
Alles wordt goed uitgelegd en besproken, echt geweldig.
Chris wordt in zijn rolstoel in slaap gebracht en daarna op de behandel stoel gelegd.
Alles gaat op een rustige en persoonlijke manier.
Na de behandeling word je binnen geroepen en blijf je bij je king en na ongeveer 10 minuten is hij weer helemaal wakker en heeft hij weinig last meer van de narcose.

BIJ DEZE DANKEN WIJ HEEL HET TEAM DAT WIJ ALS OUDERS VAN GEHANDICAPTEN KINDEREN EINDELIJK EEN PERFECT ADRES HEBBEN GEVONDEN OM ONZE KINDEREN TE KUNNEN LATEN BEHANDELEN, WANT JUIST VOOR HUN IS HET OOK ZO BELANGRIJK OM EEN STRALENDE LACH
TE HEBBEN.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Hierbij zoals beloofd een reactie van ons om op internet te zetten.</p>
<p>Onze zoon Chris (18 jaar) is meervoudig gehandicapt en absoluut NIET te behandelen bij een tandarts. Hij is alleen onder narcose te behandelen maar in de ziekenhuizen zijn de wachttijden veel te lang (8-12 maanden) en is de narcose zwaarder.</p>
<p>Nadat Chris tijdens een epileptische aanval op zijn voortanden was gevallen zijn wij via onze tandarts hier terecht gekomen. We konden al heel vlug terecht, en werden ontzettend aardig ontvangen en begeleid.<br />
Alles wordt goed uitgelegd en besproken, echt geweldig.<br />
Chris wordt in zijn rolstoel in slaap gebracht en daarna op de behandel stoel gelegd.<br />
Alles gaat op een rustige en persoonlijke manier.<br />
Na de behandeling word je binnen geroepen en blijf je bij je king en na ongeveer 10 minuten is hij weer helemaal wakker en heeft hij weinig last meer van de narcose.</p>
<p>BIJ DEZE DANKEN WIJ HEEL HET TEAM DAT WIJ ALS OUDERS VAN GEHANDICAPTEN KINDEREN EINDELIJK EEN PERFECT ADRES HEBBEN GEVONDEN OM ONZE KINDEREN TE KUNNEN LATEN BEHANDELEN, WANT JUIST VOOR HUN IS HET OOK ZO BELANGRIJK OM EEN STRALENDE LACH<br />
TE HEBBEN.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>

